Peptydy natriuretyczne – zastosowanie w chorobach układu sercowo-naczyniowego

Massimo Volpe i wsp – Natriuretic peptides in cardiovascular diseases: current use and perspectives LINK: Eur Heart J 2014;35:419 (dostępny pełen tekst)

Na łamach European Heart Journal ukazało się interesujące podsumowanie informacji na temat roli peptydów natriuretycznych w kardiologii.

Volpe i wsp. przypominają, że rodzina peptydów natriuretycznych (NPs), obejmującą peptydy przedsionkowe typu A, B oraz C, stanowi grupę hormonów o działaniach hemodynamicznych i przeciwdziałających przebudowie układu sercowo-naczyniowego. Są to substancje o właściwościach m.in. moczopędnych, sodopędnych, wazorelaksacyjnych  i przeciwproliferacyjnych. Hormony te odgrywają role w patogenezie niewydolności serca, choroby wieńcowej, nadciśnienia tętniczego, przerostu lewej komory serca oraz incydentów mózgowo-naczyniowych.

Wykazano, że poziomy peptydów natriuretycznych we krwi mają znaczenie predykcyjne w rozpoznawaniu niewydolności serca; znalazły także zastosowanie w ocenie rokowania. W populacji ogólnej, w prewencji pierwotnej wyniki pomiarów NT-proANP I N-proBNP dostarczają dodatkowych informacji pozwalających reklasyfikować ryzyko oceniane za pomocą takich skal jako SCORE czy Framingham. Oznaczenia poziomów BNP pozwalają także na skuteczne działania prewencyjne u chorych zagrożonych rozwojem niewydolności serca.

W najnowszej meta-analizie wykazano także, że terapia niewydolności serca modyfikowana w oparciu o wyniki oznaczeń NPs pozwala zmniejszyć śmiertelność i liczbę hospitalizacji  z powodu niewydolności serca, zwłaszcza u chorych, którzy nie ukończyli 75 roku życia.  Oznaczenia ich poziomów mogą okazać się przydatne także w nadciśnieniu tętniczym oraz stabilnej i niestabilnej chorobie wieńcowej. Obiecujące rezultaty przynoszą także badania nad zastosowaniem oznaczeń NPs u chorych z zastawkowymi wadami serca, przede wszystkim ze zwężeniem zastawki aortalnej i niedomykalnością mitralną.

Zmiany strukturalne w genie przedsionkowego peptydu natriuretycznego (NPPA), oraz indukowane genetycznie zmiany w poziomach krążących NPs, związane są przyczynowo z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Wykazano, że warianty genetyczne NPPA (ANP) oraz NPPB (BNP), wpływające na poziomy NPs, przyczyniają się do wzrostu ryzyka w nadciśnieniu tętniczym.

Obecnie opracowywane są interwencje terapeutyczne mogące znaleźć zastosowanie w leczeniu nadciśnienia i niewydolności serca. Przykład może stanowić nowa klasa leków łączących właściwości blokerów receptora dla angiotensyny II i inhibitorów wazopeptydazy, znajdująca zastosowanie u chorych z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca. Nadzieje badaczy wiążą się z zastosowaniem nesiritidu jako leku mającego zapobiegać przebudowie lewej komory u chorych po zawale serca.  Dożylne podawanie NPs ma mieć również działanie ochronne u chorych poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2014
Magdalena Lipczyńska