Skuteczność iwabradyny w ciężkiej NS – nowe spojrzenie na dane z badania SHIFT

Borer J S i wsp – Efficacy and safety of ivabradine in patients with severe chronic systolic heart failure (from the SHIFT study). LINK: Am J Cardiol. 2014;113:497

Rokowanie w niewydolności serca (NS) jest nadal niepomyślne. Śmiertelność roczna w IV klasie wg. NYHA (New York Heart Association) wynosi 28%, a w III i II odpowiednio 15% oraz 7%. Najczęstszą przyczyną zgonu,w najbardziej zaawansowanej postaci NS pozostaje progresja choroby. Pacjenci w IV klasie wg. NYHA pozostają najtrudniejszą do leczenia grupą chorych, a co więcej nie zawsze możliwa jest optymalizacja terapii standardowej.

W American Journal of  Cardiology ukazały się wyniki analizy dotyczącej bezpieczeństwa i skuteczności stosowania iwabradyny u pacjentów z ciężką NS z populacji badania SHIFT. Analizą objęto grupę chorych z frakcją wyrzucania lewej komory (EF) <20%  i/lub w IV klasie  wg. NYHA. Do badania SHIFT włączono 712 chorych z HR >70/min z ciężką NS (spełniających kryteria podane powyżej) oraz 5973 pacjentów w mniej zaawansowanych stadiach choroby (NYHA II/III oraz 20%

Pierwszorzędowy punkt końcowy zdefiniowano jako zgon sercowo-naczyniowy lub hospitalizację z powodu NS. Pozostałe punkty końcowe obejmowały śmiertelność całkowitą oraz inne hospitalizacje. Porównanie obu analizowanych grup (ciężka NS i mniej zaawansowana NS) wykazało, że pacjenci w bardziej zaawansowanej NS mieli niższy indeks masy ciała, wyższą częstość rytmu serca oraz wyższe stężenia kreatyniny. W grupie ciężkiej NS stosowano częściej diuretyki, ale rzadziej pacjenci ci otrzymywali wysokie dawki beta blokerów. Natomiast obie grupy nie różniły się istotnie średnimi dawkami iwabradyny (6,5 vs 6,4 mg/dobę).

Stosowanie leku spowodowało porównywalną redukcję częstości rytmu serca o odpowiednio o -15,2 /min oraz -15,4 /min. Częstość występowania pierwszorzędowego punktu końcowego w grupie placebo u pacjentów z ciężką NS wynosiła 42%, podczas gdy w grupie iwabradyny 27%. W całej grupie z ciężką NS stosowanie iwabradyny spowodowało zmniejszenie częstości punktów końcowych w grupie ciężkiej NS, lecz bez osiągnięcia istotności statystycznej:  pierwszorzędowy punkt końcowy redukcja o 22% (p=ns), śmiertelność całkowita o 22% (p=0,096), zgony sercowo-naczyniowe o 17% (p=ns), zgony z powodu NS o 37% (p=ns) i hospitalizacje z powodu NS o 17% (p=ns). W podgrupie 272 osób z ciężką NS i HR >75/min stosowanie iwabradyny spowodowało  redukcję zgonów sercowo-naczyniowych i/lub hospitalizacji z powodu NS o 25%, (p=0,045), śmiertelności całkowitej o 34% (p=0,018), zgonów sercowo-naczyniowych o 32% ( p=0,034), zgonów z powodu NS o 59% p=0,005) i hospitalizacji z powodu NS o 30% ( p=0,042). Profil bezpieczeństwa iwabradyny w obu grupach NS był porównywalny, wskazując na dobrą tolerancję leku.

Podsumowując wyniki analizy autorzy stwierdzają, że stosowanie iwabradyny w najbardziej zaawansowanych stadiach NS jest bezpieczne, poprawia rokowanie,  a jej skuteczność jest niezależna od stopnia zaawansowania choroby

Opracowane na podstawie: American Journal of Cardiology / Luty 2014
Tomasz Rywik