Śmiertelność związana z ciężką sepsą i wstrząsem septycznym wśród krytycznie chorych – dane z Australii i Nowej Zelandii 2000-2012

Kirsi-Maija Kaukonen i wsp – Mortality Related to Severe Sepsis and Septic Shock Among Critically Ill Patients in Australia and New Zealand, 2000-2012 LINK: JAMA Intern Med 2014;311:1308

Sepsa i wstrząs septyczny są głównymi przyczynami zgonu wśród pacjentów krytycznie chorych. W ostatnich 20 latach przeprowadzono wiele randomizowanych badań, które miały na celu ocenę nowych sposobów leczenia w tej grupie pacjentów obarczonej wysokim wskaźnikiem śmiertelności. W badaniach z antytrombiną III, hydrokortyzonem, intensywną insulinoterapią, aktywowanym białkiem C, tifacoginem i wielu innych nie udowodniono zmniejszenia śmiertelności.

W JAMA Internal Medicine ukazały się wyniki dużego retrospektywnego badania z Australii i Nowej Zelandii, w którym autorzy na przestrzeni 13 lat ocenili wskaźniki śmiertelności pacjentów krytycznie chorych z rozpoznaną ciężką sepsą lub wstrząsem septycznym. W czasie obserwacji wśród 1 037 115 pacjentów leczonych w 171 oddziałach intensywnej opieki (ICUs) 101 064 (9.7%) w czasie pierwszych 24 godzin pobytu miało rozpoznaną ciężką sepsę.

Całkowita śmiertelność w ciężkiej sepsie zmalała z 35.0% (95% CI, 33.2%-36.8%; 949/2708) do 18.4% (95% CI, 17.8%-19.0%; 2300/12 512; P <0.001), co odpowiada całkowitemu spadkowi o 16.7% (95%CI, 14.8%-18.6%), rocznemu spadkowi o 1.3% oraz względnemu spadkowi o 47.5% (95%CI, 44.1%-50.8%). W analizie regresji logistycznej iloraz szans (OR) dla śmiertelności w 2012 roku wyniósł 0.49 (95% CI, 0.46-0.52) przyjmując, że rok 2000 był odniesieniem referencyjnym. Spadek śmiertelności w skali roku był podobny dla pacjentów z rozpoznaniem ciężkiej sepsy w porównaniu z krytycznie chorymi pacjentami z innym rozpoznaniem (OR, 0.94 [95%CI, 0.94-0.95] vs 0.94 [95%CI, 0.94-0.94]; P = .37). Roczny wskaźnik wypisów do domu był nieco wyższy dla pacjentów z ciężką sepsą, w porównaniu z innymi rozpoznaniami (OR, 1.03 [95%CI, 1.02-1.03] vs 1.01 [95%CI, 1.01-1.01]; P <0 .001). Wśród pacjentów młodszych, bez innych chorób towarzyszących śmiertelność była mniejsza niż 5%.

Zdaniem autorów poprawę rokowania należy raczej wiązać z ogólnymi zmianami dotyczącymi postępowania u chorych leczonych w ICUs. Zmniejszającą się śmiertelność wykazano bowiem zarówno wśród chorych, u których sepsa nie wystąpiła, jak i chorych z rozpoznaniem ciężkiej sepsy.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2 kwietnia 2014
Magdalena Lipczyńska