Depresja pacjenta a kliniczna inercja w leczeniu nadciśnienia tętniczego

N. Moise i wsp – Depression and clinical inertia in patients with uncontrolled hypertension LINK: JAMA Intern. Med. 2014;174:818

Terapia chorób przewlekłych wymaga od lekarza stałej modyfikacji leczenia. Okazuje się często, że stosowany schemat jest nieefektywny, a lekarz nie intensyfikuje prowadzonej terapii. Ważny czynnik ryzyka wymyka się spod kontroli, co naraża pacjenta na wystąpienie powikłań. Brak odpowiedniej decyzji określono mianem klinicznej inercji, co oznacza również pewne przyzwyczajenie się do zastanej sytuacji i jej podświadome zaakceptowanie.

W jednym z listów naukowych prezentowanych na łamach JAMA Internal Medicine, w krótkiej formie przedstawiono wyniki badania dotyczącego klinicznej inercji wobec chorych leczonych ambulatoryjnie z powodu nadciśnienia tętniczego. Badanie przeprowadzono wśród osób powyżej 18 roku życia, u których wartości ciśnienia tętniczego mimo pewnego okresu obserwacji przekraczały 140/90 mm Hg lub 130/80 mm Hg u chorych z cukrzycą lub przewlekłą chorobą nerek. Średni wiek badanych wynosił 64,5 lat, a średnia wartość ciśnienia skurczowego przekraczała 150 mm Hg. Pacjenci przyjmowali średnio 2,5 leku.

Jako kliniczną inercję w tej grupie określono brak intensyfikacji leczenia hipotensyjnego, brak podjęcia działań diagnostycznych wykrywających wtórne formy nadciśnienia oraz brak decyzji o skierowaniu pacjenta do specjalisty. Oceniono, że zjawisko określone jako kliniczna inercja dotyczyła istotnie częściej pacjentów z depresją -70%, w porównaniu z pacjentami bez depresji – 51% (p<0,02). W analizach wieloczynnikowych depresja u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym zwiększała o około 40% ryzyko niepodjęcia decyzji intensyfikacji postępowania w nadciśnieniu tętniczym.

Dane te niestety idą w parze z innymi obserwacjami. Dla przykładu można wymienić, że chorym z zaburzeniami psychicznymi rzadziej oferuje się intensywną terapię, czy też zabiegi rewaskularyzacyjne naczyń wieńcowych. Uzyskane wyniki wskazują, że pacjenci z depresją rzadziej w porównaniu do innych grup otrzymają terapię zapewniającą optymalną kontrolę wartości ciśnienia tętniczego.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / Maj 2014
Marek Kowrach