Powikłania i śmiertelność z powodu cukrzycy u osób w wieku starszym

E.S. Huang i wsp – Rates of complications and mortality in older patients with diabetes mellitus. The Diabetes and Aging Study LINK: JAMA Internal Medicine 2014;174:251 (dostępny pełen tekst)

Na łamach JAMA Internal Medicine przedstawiono wyniki badania: The Diabetes Aging Study, w którym przedstawiono wskaźniki epidemiologiczne powikłań chorych leczonych z powodu cukrzycy typu 2 powyżej 60 roku życia. Analizą objęto 72 310 chorych na cukrzycę typu 2 z rejestru The Kaiser Permanente Northern California Diabetes Registry z lat 2004-2010.

Osoby z cukrzycą podzielono na 3 grupy wiekowe 60-69 lat, 70-79 lat i powyżej 80 roku życia, dodatkowo wyodrębniając chorych  z cukrzycą trwającą krótko – do 10 lat i długo – powyżej 10 lat.

U osób z krótkim okresem trwania cukrzycy najczęstszym powikłaniem, którego częstość narastała z wiekiem była choroba wieńcowa i choroby naczyniowe mózgu. Wskaźniki częstości występowania choroby niedokrwiennej serca dla trzech grup wiekowych (od najmłodszej do najstarszej) wyniosły odpowiednio 8,48/1000 osobolat, 11,47/1000 osobolat i 15,09/1000 osobolat.

Z powikłań o charakterze mikroangiopatii najczęściej obserwowano retinopatię, występującą z częstością mieszczącą się w zakresie 5,82-7,99/1000 osobolat. Hipoglikemia okazała się relatywnie częsta  w starszej grupie wiekowej, częstość jej występowania wynosiła dla najmłodszej 3,03/1000 osobolat a dla najstarszej 6,22/1000 osobolat.

Nieco odrębne obserwacje poczyniono w podgrupie, w której cukrzyca trwała 10 lat i dłużej. Także tutaj choroba wieńcowa i choroby naczyniowo-mózgowe były najczęstszymi powikłaniami cukrzycy, ale hipoglikemiia stała się w całej populacji po makroangiopatii drugim najczęstszym powikłaniem leczenia cukrzycy. W grupie >80 roku życia występowała częściej od retinopatii cukrzycowej, z wskaźnikiem zapadalności wynoszącym 19,6/1000 osobolat.

Dane powyższe w odniesieniu do poprzednich badań epidemiologicznych wskazują na redukcję liczby powikłań cukrzycy, jak również na spadek wskaźników śmiertelności. Istotnym problemem w terapii pozostaje wysoka częstość występowania hipoglikemii, zwłaszcza w przypadku osób najstarszych oraz z dłużej trwającą cukrzycą.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / Luty 2014
Marek Kowrach