Kontrola ciśnienia tętniczego i jej wpływ na ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych – przegląd systematyczny

Bakris G i wsp – Review of blood pressure control rates and outcomes LINK: J Am Soc Hypertension 2014;8;127

W Journal of the American Society of Hypertension ukazał się systematyczny przegląd piśmiennictwa, podsumowujący epidemiologię nadciśnienia tętniczego (NT), skuteczność leczenia oraz jego wpływ na występowanie zdarzeń sercowo naczyniowych.

Nadciśnienie tętnicze stało się chorobą społeczną. Pomimo znanych i udokumentowanych korzyści z dobrej kontroli ciśnienia tętniczego, wielu chorych z NT nie jest skutecznie leczonych. Szacuje się, że w chwili obecnej w USA 77,9 mln ludzi (33% populacji) choruje na NT, z czego 81,5% jest świadoma swojej choroby, 74,9% przyjmuje leczenie hipotensyjne, a 52,5% osiąga dobrą kontrolę ciśnienia. W 2030 odsetek chorych na NT w USA wzrośnie do 37,3%. Większość pacjentów ( szacunkowo ok.75%) wymaga leczenia skojarzonego NT, a 25% terapii trój-lekowej w celu osiągnięcia optymalnej kontroli NT.

Autorzy analizy dokonali przeglądu wyników 28 badań klinicznych (21 porównawczych i 7 kontrolowanych placebo) na łącznej grupie 226 877 osób. Cel leczenia osiągano u 45% (badanie LIFE) do 75,4% (badanie ACCOMPLISH) analizowanych osób. Wykazano, że prawidłowa kontrola ciśnienia tętniczego wiąże się ze spadkiem ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (zawał serca, udar mózgu) oraz zgonu. Dostępne badania (SHEP, STOP-HT, MRC, SYST-EUR, i PROGRESS) wyraźnie wskazują na istotną przewagę leczenia hipotensyjnego w porównaniu z placebo w redukcji zdarzeń sercowo-naczyniowych.

W porównywanych w przeglądzie piśmiennictwa badaniach większość pacjentów przyjmowała leczenie skojarzone.. Działania niepożądane leków, występujące przy tej terapii, nie różniły się istotnie od tych, występujących przy monoterapii i były związane z konkretnymi klasami leków. Opisywane obserwacje znalazły swoje odzwierciedlenie w rekomendacjach towarzystw naukowych – zarówno amerykańskie jak i europejskie wytyczne dopuszczają obecnie możliwość wdrożenia leczenia skojarzonego od początku terapii NT.

Autorzy w podsumowaniu podkreślają, że z ostatnich opublikowanych prac wynika, iż potrójne połączenie inhibitora układu renina-angiotensyna-aldosteron, blokera kanału wapniowego i diuretyku istotnie skutecznie obniża ciśnienie tętnicze, w porównaniu do wszystkich znanych terapii dwulekowych NT (p<0,0001), umożliwiając lepsze osiąganie celów terapii i nie powodując większej ilości działań niepożądanych (iloraz szans 0,96; p=0,426).

Opracowane na podstawie: Internet / Luty 2014
Łukasz Jankowski