Epidemiologia cukrzycy w Europie

T. Tamayo i wsp – Diabetes in Europe: an update for 2013 for the IDF Diabetes LINK: Diabetes Res Clin Pract 2013 online

Jeden z artykułów Diabetes Research and Clinical Practice przedstawia dane epidemiologiczne dotyczące występowania cukrzycy i jej powikłań w Europie. Będą one stanowiły element wydanego przez IDF Atlasu Cukrzycy.

Oszacowano, że w Europie częstość występowania cukrzycy wynosi 8,5%, co oznacza 56 milionów chorych. Chorobowość jest bardzo zróżnicowana i waha się od 2,4% w Mołdawii do 14,9% w Turcji.

Obserwowane od 2002 roku trendy w częstości występowania cukrzycy dla większości krajów są stabilne, jednak w niektórych częstość ta uległa istotnemu zwiększeniu. Przykładem może być Turcja, gdzie chorobowość z powodu cukrzycy uległa podwojeniu. W Niemczech częstość rozpoznanej cukrzycy wzrosła ostatnio z poziomu 4,8% do 5,6%, a w Hiszpanii chorobowość z powodu cukrzycy wzrosła z 8,1% do 10,8%. Na tle powyższych danych chorobowość z powodu cukrzycy w Polsce  oszacowano na 6,5%.

O ile powyższe dane dotyczą cukrzycy typu 2 i mają charakter przybliżony, to dane dla cukrzycy typu 1 u dzieci w wieku 0-14 lat opierają się na bardziej wiarygodnych rejestrach chorych. Wskaźniki zapadalności dla tej grupy wiekowej  w Europie wynoszą 20/100 000, a gdy liczba przypadków cukrzycy typu 1 w Europie szacowana jest na 129 350 chorych dzieci. Spoglądając wstecz na ostatnie 20 lat można oszacować, że roczny wzrost wskaźników zapadalności na cukrzycę typu 1 wynosił około 3-4%. Również w przypadku cukrzycy typu 1 wskaźniki zapadalności i ich tempo wzrostu zróżnicowane są regionalnie. Największe wskaźniki wzrostu zapadalności stwierdzono w krajach o najniższych dochodach.

Wskaźniki chorobowości z powodu powikłań cukrzycy są dość wysokie. Dla retinopatii mieszczą się w zakresie 11% dla Francji  do 50% w Niemczech (na podstawie dokumentacji pacjenta). Szacunki dla mikroalbuminuii i makroalbuminurii wśród chorych w Europie są zbliżone do globalnych wskaźników tych powikłań, które wynoszą odpowiednio 38% i 10%. Wskaźniki chorobowości z powodu neuropatii z kolei wahają się od 18 do 35%, przy czym znaczny (77%) odsetek chorych nie jest świadomy istniejącej polineuropatii.

Ostatnie lata przyniosły poprawę wskaźników śmiertelności sercowo-naczyniowej i ogólnej wśród chorych na cukrzycę, jednak nadal rokowanie tych chorych jest wyraźnie gorsze w porównaniu  z osobami z normoglikemią. Zachorowanie na cukrzycę w wieku 50 lat oznacza skrócenie przewidywanego okresu życia o 6-8 lat. Przewidywany wzrost liczby chorych na cukrzycę, wskaźniki epidemiologiczne dla tej choroby, zróżnicowanie charakteru jej powikłań stanowią wyzwanie dla stworzenia zintegrowanego charakteru opieki medycznej dla osób z nieprawidłowym metabolizmem glukozy.

Opracowane na podstawie: Internet / 27 listopada 2013
Marek Kowrach