ACEi i sartany u pacjentów wysokiego ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych

Hean Teik Ong i wsp – Angiotensin-Converting Enzyme Inhibitors (ACEIs) and Angiotensin-Receptor Blockers (ARBs) in Patients at High Risk of Cardiovascular Events: A Meta-Analysis of 10 Randomised Placebo-Controlled Trials LINK: ISRN Cardiology 2013,1 (dostępny pełen tekst)

W ISRN Cardiology ukazał się przegląd piśmiennictwa dokonany przez autorów z ośrodków akademickich w Malezji, którego celem było znalezienie odpowiedzi na pytanie, które z grup leków – ACEi czy ARB (sartany) –  powinny być rutynowo stosowane u pacjentów wysokiego ryzyka niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (CV) z zachowaną funkcją skurczową lewej komory serca.

Wyższość jednej grupy leków nad drugą u tych chorych jest poddawana dyskusjom. Za chorych wysokiego ryzyka uznano pacjentów ze współwystępującymi kilkoma czynnikami ryzyka jak: nadciśnienie, cukrzyca, dyslipidemia, objawowa miażdżyca w wywiadach. Do opisywanej metaanalizy włączono prospektywne randomizowane badania kontrolowane placebo, na grupie co najmniej 1200 pacjentów, z co najmniej 2- letnim okresem obserwacji. Kryteria włączenia do metaanalizy spełniało 10 badań, na łącznej grupie 77633 pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń CV i zachowaną funkcją skurczową lewej komory serca.

W analizowanych badaniach  porównywano ACEi (38988 chorych; 50.2%) lub sartany (38645 chorych; 49.8%) z placebo. Punktami końcowymi tych badań był zgon z jakiejkolwiek przyczyny, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezakończony zgonem zawał serca (MI) i udar mózgu.

Udowodniono, że ACEi, w porównaniu z placebo, istotnie statystycznie zmniejszają śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny (7,67% vs 8,6% w grupie placebo; RR 0,89, 95% CI 0,84–0,95; p=0,0008), śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych (odpowiednio 4,31% vs 5,09%; RR 0,85, 0,78–0,93; p=0,0003) jak również ryzyko zawału serca (5,55% vs 6,79%; RR 0,82, 0,76–0,88; p<0,00001) i udaru mózgu (3,43% vs 4,58%; RR 0,75, 0,68–0,83; p<0,00001, NNT 87).

Z dostępnych danych wynika, iż sartany, w porównaniu z placebo, zmniejszają istotnie jedynie ryzyko udaru mózgu (5,84% vs 6,45%; RR 0,90, 0,84–0,98; p=0,01; NNT 164), pozostając bez wpływu na śmiertelność całkowitą (RR 1,00; p=0,89), śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych (RR 0,97; p=0,54) i ryzyko MI (RR 0,93; p=0,26).

W podsumowaniu autorzy podkreślają, że  wykazano korzystny wpływ stosowania ACEi u chorych z wieloma czynnikami ryzyka zdarzeń CV i zachowaną funkcją skurczową. Zauważają jednak, iż  korzystny efekt tych leków u chorych z zachowaną funkcją skurczową lewej komory może być określony jako umiarkowany (NNT dla redukcji śmiertelności całkowitej wyniosło 108 chorych, śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych 128 chorych,  ryzyka MI – 81 chorych , a udaru –  87 chorych). Dla porównania, NNT dla simwastatyny w prewencji wtórnej zawału wynosi 25-56, a dla enalaprilu u chorych z frakcją<35% – 22 chorych.

Opracowane na podstawie: Internet / 6 listopada 2013
Łukasz Jankowski