Związek okołodobowego typu aktywności z odpowiedzią na leczenie w dużym epizodzie depresyjnym

Emmanuelle Corruble i wsp – Morningnessu2013eveningness and treatment response in major depressive disorder LINK: Chronobiol Int 2013 Online

Na łamach Chronobiology International ukazała się praca Emmanuelle Corruble i wsp dotycząca związku okołodobowego typu aktywności z odpowiedzią na leczenie w dużym epizodzie depresyjnym.

W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie zaburzeniami rytmu okołodobowego jako kluczowym komponentem dużego epizodu depresyjnego. Wykazano, że typ aktywności nocnej związany jest z cięższym przebiegiem depresji, większym poziomem lęku i częstszym występowaniem myśli samobójczych.

Autorzy przeprowadzili duże ośmiotygodniowe, wieloośrodkowe badanie prospektywne z udziałem 721 pacjentów otrzymujących agomelatynę w dawce 25-50 mg na dobę z powodu aktualnego dużego epizodu depresyjnego. W analizie wzięło udział 187 uprzednio przeszkolonych francuskich psychiatrów. Chorzy nie mogli przyjmować innych leków psychiatrycznych z wyjątkiem benzodiazepiny w stałej dawce stosowanej już co najmniej miesiąc przed włączeniem do badania. Nasilenie objawów depresyjnych oceniano przy użyciu 16-punktowego kwestionariusza QIDS-C. Okołodobowy typ aktywności był oceniany przy pomocy Composite Scale of Morningness przed leczeniem oraz dwa i osiem tygodni po rozpoczęciu terapii celem oceny ewentualnych zmian związanych z przyjmowaniem leku oraz stwierdzenia, czy wyjściowy typ aktywności jest czynnikiem predykcyjnym odpowiedzi na leczenie.

Analizowano, czy typ aktywności (poranna- 26%, nocna- 25%  i pośrednia- 49%) ma związek z czynnikami socjodemograficznymi i wyjściowym wynikiem w skali QIDS-C . Stwierdzono, że u 24,3% po leczeniu nastąpiła zmiana w rytmie aktywności okołodobowej na bardziej „wczesny”, natomiast u 8,7% chorych – na „późniejszy”. Zmiana na rytm bardziej wczesny była związana z lepszą odpowiedzią na terapię. Rownież wyjściowa wyższa aktywność poranna była niezależnym czynnikiem predykcyjnym odpowiedzi na leczenie. Nie wykazano wpływu wieku, płci i wyniku w skali QIDS-C jako predyktorów odpowiedzi na terapię.

Podsumowując, rytm aktywności okołodobowej jest potencjalnym czynnikiem odpowiedzi na leczenie i powinien być systematycznie oceniany u pacjentów z depresją. Niezbędne są dalsze badania w tym zakresie.

Opracowane na podstawie: Internet / 13 października 2013
Magdalena Wiśniewska