Redukcja ryzyka nowotworowego u chorych leczonych inhibitorami osi RAA

Chiang Y, Chen K i wsp – Lowered Cancer Risk With ACE Inhibitors/ARBs: A Population-Based Cohort Study LINK: The Journal of Clinical Hypertension, 2013, online (dostępny pełen tekst)

Wpływ inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACEi) i sartanów – blokerów receptora angiotensynowego (ARB) na ryzyko rozwoju choroby nowotworowej jest obecnie szeroko dyskutowany.

Na łamach The Journal of Clinical Hypertension ukazało się retrospektywne badanie, w którym naukowcy z Tajwanu badali wpływ leków przeciwnadciśnieniowych na ryzyko wystąpienia raka (brano pod uwagę wszystkie występujące w populacji nowotwory).  Na Tajwanie istnieje Narodowy Rejestr Ubezpieczeń i Badań Medycznych (Taiwan National Health Insurance Research Database, do którego przynależność jest obowiązkowa), gromadzący dane medyczne niemal wszystkich obywateli kraju (pod koniec 2009 r., w rejestrze były dane 23,026,000 osób, czyli ponad 99.59% populacji Tajwanu). Do celów badania wybrano losowo statystycznie reprezentatywną dla ogółu populacji grupę 1,868,128 osób.

Spośród tej grupy, na podstawie kodów z międzynarodowej klasyfikacji chorób (ICD) wybrano następnie 297,688 osób, u których w okresie 2000-2008r zdiagnozowano po raz pierwszy nadciśnienie tętnicze (NT), a osoby te w momencie rozpoznania nie cierpiały na żadne z powikłań tej choroby. Chorych, pod warunkiem przyjmowania danego leku przez ponad 80% okresu obserwacji, przydzielano do jednej z trzech grup, wg przyjmowanego leczenia nadciśnienia tętniczego – grupy ACEi, grupy sartanów i grupy innych leków (z wyjątkiem sartanów i ACEi) jako grupy kontrolnej. Dla każdej z wyodrębnionych grup leków, stosując dopasowanie w stosunku 1:5 oraz biorąc pod uwagę choroby współistniejące oraz czynniki demograficzne i społeczne, wyodrębniono z grupy innych leków odpowiadającą grupę kontrolną. Okres obserwacji (od dnia włączenia do badania do końca 2009 r.) wynosił  1 – 9 lat.

Podczas okresu obserwacji u chorych przyjmujących ACEi istotnie rzadziej rozpoznawano raka w porównaniu z grupą kontrolną (53 z 4971 (1,07%) dla ACEi vs 911 z 24,855 (3,67%) dla grupy kontrolnej; p<0,001). Podobny trend obserwowano w grupie sartanów (u 112 z 6639 [1,69%[ chorych przyjmujących ARB wystąpił rak vs  u 1226 z 33,195 (3,69%) osób z grupy kontrolnej; p<0,001).  Po uwzględnieniu w statystycznej analizie chorób współistniejących, czasu  obserwacji i czynników demograficznych obliczono zmodyfikowane ryzyko względne zachorowania na jakiegokolwiek raka na poziomie  0, 51 (95%, CI 0,39–0,68; p<0,001) dla ACEi i  0,8 (95% CI, 0,65–0,97; p=0,023) dla sartanów.

Wykazano zatem, że zarówno ACEi jak i sartany, przyjmowane regularnie przez dłuższy czas,  wiążą się z istotnie statystycznym zmniejszeniem ryzyka wystąpienia jakiegokolwiek raka. Autorzy tłumaczą otrzymane wyniki faktem, iż ACEi zmniejszając wytwarzanie angiotensyny drugiej, wymuszają rozkład angiotensyny I przez endopeptydazy, co zmniejsza jej akumulowanie się w organizmie. Jednocześnie produkt rozkładu angiotensyny I może mieć działanie przeciwnowotworowe. W przypadku ARB hipotetyczny mechanizm ochronny miałby polegać na blokowaniu receptora typu I dla angiotensyny, podczas gdy receptor ten może odgrywać rolę w  karcynogenezie. Dużą zaletą opisywanego badania jest zastosowanie danych z dużego populacyjnego rejestru, jak też długi okres obserwacji grup.

Opracowane na podstawie: Internet / 8 listopada 2013
Łukasz Jankowski