Czy zapewnienie ciągłości opieki u pacjentów hospitalizowanych z powodu niewydolności serca korzystnie modyfikuje rokowanie?

Finlay A i wsp – Impact of physician continuity on death or urgent readmission after discharge among patients with heart failure LINK: CMAJ 2013;185: E681 (dostępny pełen tekst)

Ponowne hospitalizacje stanowią nadal olbrzymi problem w leczeniu chorych z niewydolnością serca. Wczesne wizyty kontrolne po wypisie ze szpitala związane są z mniejszym ryzykiem hospitalizacji i zgonów. Nie do końca jednak wiadomo czy wizyty powinny być wykonywane przez lekarzy zajmujących się wcześniej chorym, czy też wybór lekarza nie ma znaczenia.

Ostatnio ukazały się wyniki pracy, w której oceniano czy opieka poszpitalna prowadzona przez lekarza, który znał wcześniej chorego (wizyty co najmniej dwukrotne w roku poprzedzającym hospitalizację lub opieka w trakcie hospitalizacji) przynosi dodatkowe korzyści, niezależnie od samego faktu wczesnych wizyt  poszpitalnych. Obserwacją objęto chorych wypisanych ze szpitala z postawionym raz pierwszy rozpoznaniem niewydolności serca. Do analizy wykorzystano współczynnik proporcjonalnego hazardu Coxa.

Spośród wytypowanych 24373 osób 69,2 % odbyło wizyty poszpitalne u lekarzy, którzy wcześniej znali pacjentów, natomiast 9,0% miało wizyty u innych lekarzy a pozostali nie odbyli wizyt lekarskich. Po 6 miesiącach obserwacji okazało, się, że pacjenci, którzy mieli wizyty lekarskie we wczesnym okresie po wypisie ze szpitala mieli niższe ryzyko zgonu lub nieplanowej rehospitalizacji. Ryzyko było niższe o 13% w grupie osób konsultowanych przez lekarzy znających wcześniej chorych i o 10% w grupie osób konsultowanych przez innych lekarzy. Oceniając oddzielnie ryzyko zgonu lub rehospitalizacji wykazano, że różnice były nawet wyższe. W podgrupie osób badanych przez lekarzy znających ich wcześniej, ryzyko zgonu było niższe o 34% natomiast rehospitalizacji o 11%. W przypadku innych lekarzy redukcja ryzyka była mniejsza i wynosiła odpowiednio 23% i 8%. Porównując ryzyko zgonu/rehospitalizacji w obu podgrupach (z wizytami poszpitalnymi) stwierdzono, że ryzyko było niższe o 9% w grupie osób odbywających wizyty u lekarzy znających ich wcześniej, w porównaniu z pozostałymi lekarzami.

Zdaniem autorów  należy dążyć do takiego zaplanowania systemu opieki poszpitalnej, aby uwzględnić pozytywne efekt uzyskane dzięki kontynuacji leczenia przez lekarzy opiekującymi się wcześniej pacjentami.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / Październik 2013
Tomasz Rywik