Nowe spojrzenie na niewydolność serca

G. Hasenfuu00df i G. Heusch – Special issue u2018u2018Novel Perspectives on Heart Failure” LINK: Basic Res Cardiol 2013;108:355 (dostępny pełen tekst)

W Basic Res Cardiol ukazał się komentarz redakcyjny poświęcony nowym perspektywom leczenia niewydolności serca (NS).

Stałe pogłębianie naszej wiedzy dotyczącej patofizjologii NS przyczyniło się do wprowadzenia beta blokerów oraz inhibitorów osi renina-angiotensyna-aldosteron do standardów terapii NS. Jednak w ostatnich około 30 latach nie pojawiło się wiele nowych możliwości farmakoterapii. Wyjątek stanowi iwabradyna stosowana w celu zwolnienia częstości rytmu.

Jedną z przyczyn zastoju w farmakoterapii może być lekceważenie pewnych aspektów patofizjologicznych NS. Autorzy opracowania zwracają uwagę na konieczność pojmowania NS jako progresywnego zespołu klinicznego z częstymi dekompensacjami prowadzącymi do hospitalizacji. Sugerują konieczność wprowadzenia nowej terminologii, analogicznej do zespołów wieńcowych – ostry zespół niewydolności serca (OZNS). W opinii autorów rekonwalescencja po kolejnych epizodach OZNS nie jest całkowita i w następstwie prowadzi do stopniowego pogarszania stanu klinicznego.

Autorzy nawiązują do informacji przedstawionych w suplemencie czasopisma omawiającym NS. Według jednej z koncepcji, OZNS może rozpoczynać się stanem zapalnym, a brak możliwości pełnej poprawy wynika przypuszczalnie z epigenetycznej regulacji ekspresji genów.

Zdaniem autorów należy zwrócić uwagę na 3 składowe odgrywające kluczową rolę w tym procesie: 1) produkcję energii i metabolizm w obrębie miokardium, 2) produkcję i wymiatanie wolnych rodników, 3) sprzężenie pobudzenie-skurcz. Wydaje się, że to nie deficyt energetyczny, ale zaburzenia metaboliczne odgrywają najbardziej niekorzystną rolę, poprzez produkcję wolnych rodników oraz produktów przejściowych metabolizmu. Wolne rodniki  oddziałują poprzez mechanizmy regulacyjne jak również poprzez szkodliwe mechanizmy sygnalizacyjne takie jak: modyfikacja interakcji międzykomórkowych, rozwój przerostu, przebudowa macierzy, apoptoza i sprzężenie pobudzenie-skurcz.

Należy także brać pod uwagę, że mechanizmy patofizjologiczne uruchomione podczas OZNS przechodzą w fazę przetrwałą ze względu na epigenetyczne mechanizmy regulacji ekspresji genów. Zdaniem autorów opracowania przedstawiona publikacja nie tylko pogłębia naszą wiedzę na temat patofizjologii NS, ale może również spowodować rozpoczęcie nowych badań, a co więcej przyczynić się do wprowadzenia nowych strategii terapeutycznych.

Opracowane na podstawie: Internet / Czerwiec 2013
Tomasz Rywik

Dodaj komentarz