Iwabradyna a zmiany stężenia peptydów natriuretycznych w niewydolności serca

L. Sargento, i wsp – Early NT-proBNP decrease with ivabradine in ambulatory patients with systolic heart failure LINK: Clin Cardiol 2013 online

Wiadomo, że  peptydy natriuretyczne są  czynnikiem prognostycznym w niewydolności serca (NS). Z piśmiennictwa wynika, że stosowanie w terapii NS inhibitorów osi renina-angiotensyna-aldosteron (RAS), poprzez wpływ na przebudowę lewej komory, prowadzi do  obniżenia stężenia peptydów natriuretycznych. Natomiast w odniesieniu do beta blokerów wyniki badań nie są jednoznaczne.

W eksperymentach klinicznych udokumentowano korzystny wpływ blokera kanału If iwabradyny na rokowanie i komfort życia chorych z NS. Nieznany jest natomiast wpływ leku na stężenia peptydów natriuretycznych. Stąd celem przedstawionego w Clinical Cardiology badania była analiza związku pomiędzy obniżeniem częstości rytmu serca  a modyfikacją stężenia peptydów natriuretycznych u chorych ze skurczową NS.

Badaniem objęto grupę 25 osób ze skurczową NS z EF <40% leczonych terapią standardową, z rytmem zatokowym > 70/min. Po okresie wstępnym trwającym 1 miesiąc, chorzy otrzymywali iwabradynę przez 3 miesiące. W porównaniu z parametrami wyjściowymi stosowanie iwabradyny spowodowało obniżenie stężenia NT-proBNP o 964 pg/ml (z 2850 do 1802 pg/ml) co stanowiło redukcję o 44,5%.  Natomiast częstość rytmu serca obniżyła się o 10,0±10,4/min, p<0,001.

Wyjściowe stężenia NT-proBNP było skorelowane z częstością rytmu serca (r=0,411 p=0,041). Co więcej, stwierdzono istotny związek pomiędzy bezwzględną redukcją częstości rytmu serca a obniżeniem stężenia NT-proBNP (r=0,442, p=0,027). Ponadto wykazano także istotny związek pomiędzy bezwzględnym zmniejszeniem częstości rytmu serca a subiektywną poprawą samopoczucia (r=0,451, p=0,024).

W podsumowaniu autorzy zauważają, że u stabilnych pacjentów ze skurczową NS, niezależnie od osiągniętej dawki beta blokera, stosowanie iwabradyny pozwala osiągnąć dodatkowe korzyści poprzez zmniejszenie stężenia peptydów natriuretycznych. Zdaniem badaczy utrzymywanie się częstości rytmu >70/min może przemawiać za niepełną skutecznością leczenia antyadrenergicznego i wskazywać na konieczność stosowania dodatkowych metod terapeutycznych, takich jak podawanie iwabradyny.

Opracowane na podstawie: Internet / 8 sierpnia 2013
Tomasz Rywik

Dodaj komentarz