Czy hipoglikemia zwiększa ryzyko otępienia u osób w wieku podeszłym?

Association between hypoglycemia and dementia in a biracial cohort of older adults with diabetes mellitus LINK: JAMA Intern Med. 2013;173:1300

Niedoskonałe metody leczenia cukrzycy powodują, że aby wyrównać stężenie glukozy i zmniejszyć ryzyko powikłań zależnych od hiperglikemii, w sposób nieunikniony zwiększamy ryzyko hipoglikemii. Analizy współczesnych badań wskazują, że hipoglikemia może zwiększać ryzyko powikłań o charakerze makroangiopatii i mikroangiopatii. Ważna z praktycznego punktu widzenia jest ocena wpływu hipoglikemii na ryzyko wystąpienia otępienia, zwłaszcza u osób w wieku podeszłym. Z drugiej strony wystąpienie zaburzeń poznawczych może nasilać ryzyko zbyt niskich stężeń glukozy w surowicy krwi.

Pracę poświęconą tej obustronnej zależności przedstawiono na łamach JAMA Internal Medicine. Autorzy poddali prospektywnej obserwacji 783 chorych na cukrzycę, w wieku średnio 74 lat, rasy białej i czarnej. Wyjściowo u chorych nie stwierdzano cech zaburzeń poznawczych. Okres obserwacji wyniósł 12 lat. Epizod hipoglikemiczny wymagający interwencji w okresie obserwacji wystąpił u 7,8% badanych, a otępienie rozwinęło się u 18,9%. W analizie statystycznej hipoglikemia zwiększała około dwukrotnie szansę wystąpienia otępienia. U osób z hipoglikemią otępienie wystąpiło ostatecznie u 34,4% w porównaniu z 17,6% bez epizodu hipoglikemii. Stwierdzono następnie, że w momencie, gdy wystąpił zespół otępienny ryzyko hipoglikemii rosło około trzykrotnie.

Rozważając mechanizmy hipoglikemii wpływające na otępienie wymienia się jej bezpośredni wpływ na przeżywalność neuronów w korze mózgowej i hipokampie, zaburzenia jonowe w neuronach, wzrost dostępności reaktywnych metabolitów tlenu. Zwiększa się także   produkcja amyloidu i białka tau.

Zebrane obserwacje potwierdzają wzajemne zależności między otępieniem i hipoglikemią, co znajduje odzwierciedlenie w proponowanych standardach opieki diabetologicznej. Uwzględniają one ryzyko związane z hipoglikemią  i proponują,  aby u osób w wieku podeszłym lub w zaawansowanych stadiach wielu chorób zrezygnować z intensywnych form leczenia cukrzycy i rygorystycznych kryteriów jej wyrównania.

Opracowane na podstawie: JAMA / 22l lipca 2013
Marek Kowrach

Dodaj komentarz