Czas na „polypill” w niewydolności serca?

M. Vaduganathan, M. Gheorghiade i J.Butler – Expanding the scope of the u2018u2018polypill” to heart failure LINK: J Card Fail 2013;19:540

W Journal of Cardiac Failure ukazał się krótki artykuł poglądowy poświęcony stosowaniu tzw. „polypill” w niewydolności serca (NS).

NS to choroba przede wszystkim osób w starszym wieku, w istotnym stopniu niekorzystnie modyfikująca relacje społeczne i codzienne życie. Poważnym problemem pozostaje odpowiednia współpraca pacjentów i stosowanie się do zaleceń lekarskich. Wydaje się, że uproszczenie schematu leczenia powinno przynieść wymierne korzyści prognostyczne w tej grupie chorych.

Obecnie, pomimo utworzenia standardów postępowania, nadal istnieje wyraźna rozbieżność pomiędzy zalecanym leczeniem, korzystnie wpływającym na przeżywalność, a codzienną praktyką kliniczną. Wskaźniki śmiertelności rocznej są wysokie, wynosząc nawet około 10%, co może być konsekwencją nieadekwatnej terapii.

Z danych z piśmiennictwa wynika, że najsilniejszymi czynnikiem odpowiedzialnym za nieskuteczność farmakoterapii jest brak zadawalającej współpracy i niestosowanie się do zaleceń lekarskich. Można przypuszczać, że utworzenie jednego preparatu, złożonego z wielu leków, mogłoby stanowić skuteczną strategię postępowania w populacji chorych z NS.

W leczeniu chorych z NS, zgodnie z wytycznymi, powinno się dążyć do podawania dawek optymalnych (maksymalnych). Jednak w codziennym życiu stosowane dawki są znacznie niższe od tych zalecanych. Należy przy tym pamiętać, że jak wykazano w badaniach, nawet stosowanie małych dawek leków przynosi korzyści. Wynika stąd, że stosowanie preparatów złożonych o stałych dawkach może dać wymierne korzyści, problemem pozostaje decyzja o produkcji takich preparatów.

Brak pełnego powodzenia”polypill” w prewencji miażdżycy wynika najprawdopodobniej m.in. ze sceptycznego podejścia lekarzy. Niewątpliwe konieczne jest takie dobranie połączeń leków, które mogą wzajemnie zapobiegać działaniom niepożądanym (np. hiperkalemii), a także umożliwienie takiego doboru składników i ich dawek, aby możliwy był wybór pomiędzy maksymalną skutecznością, a finansową dostępnością i tolerancją leku.

Zdaniem autorów pracy nadszedł czas, aby ocenić skuteczność leków złożonych w rzeczywistym świecie chorych z NS. Stosowanie takich leków może przyczynić się do poprawy współpracy pacjentów ambulatoryjnych z NS, w tym przestrzegania zaleceń lekarskich odnośnie farmakoterapii.

Opracowane na podstawie: Internet / Sierpień 2013
Tomasz Rywik

Dodaj komentarz