Tianeptyna a zespół jelita nadwrażliwego

C. Chojnacki i wsp – Influence of tianeptine on melatonin homeostasis and psychosomatic symptoms in patients with irritable bowel syndrome LINK: J Physiol Pharmacol 2013;64:177 (dostępny pełen tekst)

Zespół jelita nadwrażliwego jest jednym z częstszych zaburzeń funkcji jelit, o złożonej patogenezie obejmującej częściowo ośrodkowe, a częściowo lokalne wpływy neurogenne. Objawom z przewodu pokarmowego często towarzyszą zaburzenia lękowe, obniżenie nastroju, czy nawet depresja. Z tego powodu, aby przerwać ciąg chorobowy w zespole jelita nadwrażliwego, celowe może być modyfikowanie ośrodkowych mechanizmów depresji.

Układy serotoninergiczne funkcjonują również w obrębie ścian jelit i hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny poprzez selektywne inhibitory zwiększa jej lokalną dostępność, co poprzez receptory 5HT3 i 5HT4 przyspiesza kinetykę przewodu pokarmowego, korzystnie oddziałując w zaparciach w przebiegu zespołu jelita nadwrażliwego. Ponadto serotonina, będąc prekursorem melatoniny, może również poprzez wzrost dostępności tej drugiej, korzystnie w tym mechanizmie oddziaływać na objawy zespołu jelita nadwrażliwego. Sama melatonina poprzez lokalne wpływy wywiera w ścianie jelita działanie antyoksydacyjne, enteroprotekcyjne, przeciwzapalne, spazmolityczne.

Tianeptyna z kolei jest lekiem, który zwiększa zwrotny wychwyt serotoniny. Mechanizm ten może powodować zmniejszenie jej dostępności w tkankach obwodowych i odmiennie oddziaływać na zaparciową i biegunkową postać zespołu jelita nadwrażliwego. Lokalna synteza melatoniny może wówczas również ulegać redukcji.

Na łamach Journal of Physiology and Pharmacology opisano efekty tianeptyny w 8 tygodniowej terapii 100 osób z zespołem jelita nadwrażliwego (50 badanych z zaparciową oraz 50 z biegunkową postacią choroby). Wyniki odniesiono również do 25 zdrowych osób grupy kontrolnej. Tieneptyna nie wpływała istotnie na ilość produkowanej melatoniny mierzonej za pomocą wydzielania z moczem jej metabolitu: siarczanu 6-hydroksymelatoniny. Poprawę jakości życia u osób leczonych tianeptyną odnotowano zarówno w zaparciowej i biegunkowej postaci odpowiednio u 76% i 63% leczonych. Redukcji uległy objawy psychiczne i somatyczne występujące w tej chorobie.

Autorzy uważają, że tianeptyna nie wpływa na przemianę melatoniny w organizmie, jednocześnie jest jednak lekiem oddziałującym korzystnie na objawy psychosomatyczne w zespole jelita nadwrażliwego.

Opracowane na podstawie: Internet / Kwiecień 2013
Marek Kowrach

Dodaj komentarz