Różnica w oczekiwanej długości życia spowodowana schorzeniami somatycznymi, którym można zapobiegać, wśród pacjentów psychiatrycznych

David Lawrence i wsp – The gap in life expectancy from preventable physical illness in psychiatric patients in Western Australia: retrospective analysis of population based registers LINK: BMJ 2013;346:f2539 (dostępny pełen tekst)

Zwiększona śmiertelność związana z chorobami psychicznymi została szeroko udokumentowana. Najwięcej uwagi poświęcono problemowi samobójstw, choć wzrost śmiertelności powodują głównie choroby somatyczne, tj. schorzenia układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i choroby nowotworowe.

Zwiększona śmiertelność u osób z zaburzeniami psychicznymi raportowana jest w postaci standaryzowanych wskaźników śmiertelności, można jednak w tym celu stosować inne miary, np. utracone lata życia, średni wiek w momencie zgonu oraz oczekiwaną długość życia. Spośród niewielu badań oceniających oczekiwaną długość życia u pacjentów z chorobami psychicznymi, niektóre dotyczyły jedynie chorych hospitalizowanych, inne natomiast tylko pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi (schizofrenią i chorobą afektywną dwubiegunową).

p>Według niedawno opublikowanych raportów dotyczących oczekiwanej długości życia w krajach skandynawskich, oczekiwana długość życia pacjentów psychiatrycznych jest krótsza o 20 lat u mężczyzn i 15 lat u kobiet w porównaniu z populacją ogólną. Według rejestru londyńskiego, chorzy z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi charakteryzują się oczekiwaną długością życia krótszą o 8-15 lat dla mężczyzn oraz 10-18 lat dla kobiet.

Stosując kryterium aktywnej choroby psychicznej (kontaktu z opieką zdrowotną w ciągu ostatnich pięciu lat), obliczono, że w latach 1985-2005 różnica w oczekiwanej długości życia osób chorych psychicznie w porównaniu z populacją ogólną Zachodniej Australii zwiększyła się z 13,5 do 15,9 lat dla mężczyzn  oraz z 10,4 do 12 lat dla kobiet. Ponadto zaobserwowano, że 77,7% przedwczesnych zgonów w grupie chorych psychicznie było spowodowanych schorzeniami somatycznymi, w tym chorobami układu sercowo-naczyniowego (29,9%) i nowotworami (13,5%). Samobójstwa stanowiły 13,9% zgonów.

Pomimo ogólnej wiedzy dotyczącej zwiększonej śmiertelności u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, różnica w oczekiwanej długości życia w tej grupie w porównaniu z populacją ogólną uległa zwiększeniu od roku 1985. Ponieważ większość zgonów powodują choroby somatyczne, oprócz prewencji samobójstw, konieczna jest poprawa fizycznego stanu zdrowia pacjentów z chorobami psychicznymi.

Opracowane na podstawie: BMJ / 21 maja 2013
Ewa Kowalik