Stosowanie się do zaleconego leczenia hipotensyjnego przed pierwszym udarem u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym: badanie populacyjne

Kimmo Herttua i wsp – Adherence to antihypertensive therapy prior to the first presentation of stroke in hypertensive adults LINK: Eur Heart J online
Na łamach  European Heart Journal ukazały się wyniki populacyjnego badania fińskiego, oceniającego wpływ stosowania się do zaleconego leczenia hipotensyjnego na ryzyko pierwszego udaru.

Udar mózgu jest drugą na świecie, po chorobie wieńcowej, przyczyną zgonu i trzecią przyczyną niepełnosprawności. Leczenie hipotensyjne jest najbardziej skutecznym sposobem zapobiegania udarowi.

rttua i wsp. posłużyli się narodowym rejestrem, w którym znajdują się dane na temat przepisywanych leków, hospitalizacji oraz zgonów populacji Fińskiej. Od 1 stycznia 1995 roku do 31 grudnia 2007 roku obserwowano osoby ≥ 30 roku życia z nadciśnieniem tętniczym bez wcześniejszej hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej, zawału czy udaru. W tym czasie 2144 osób zmarło z powodu udaru, a 24 560 było z powodu udaru hospitalizowanych.

W drugim i  dziesiątym roku obserwacji pacjenci, którzy nie stosowali zaleconego leczenia hipotensyjnego mieli 3,81 [95% przedział ufności (CI) 2.85-5.10] i 3.01 (95% CI: 2.37-3.83) razy większe szanse zgonu z powodu udaru w porównaniu z pacjentami, którzy zastosowali się do zaleceń leczniczych.  Odpowiednio iloraz szans hospitalizacji z powodu udaru wyniósł 2.74 (95% CI: 2.35-3.20) w roku drugim i 1.71 (95% CI:1.49-1.96) w roku dziesiątym.

Po przeanalizowaniu poszczególnych klas leków okazało się, że jeśli pacjent miał zalecone leczenie złożone z leku wpływającego na oś renina-angiotensyna wraz z diuretykiem i/lub b-blokerem, to niedostateczne stosowanie się do takiej terapii w roku wystąpienia udaru, powodowało nawet większe szanse wystąpienia zgonu z powodu udaru lub hospitalizacji na tle innych sposobów leczenia farmakologicznego. Autorzy podkreślają również, że podczas całej obserwacji była widoczna zależność pomiędzy stopniem dostosowania się do leczenia (dobre, średnie, złe) a ryzykiem ocenianych zdarzeń – im gorsze dostosowanie tym większe ryzyko.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 16 lipca 2013
Magdalena Lipczyńska