Agomelatyna okiem neurologa

Ya. I. Levin – Experience in the use of agomelatine in neurological practice LINK: Neurosci Behav Physiol 2013;43:359
Jednym z częstszych następstw schorzeń neurologicznych są zaburzenia o charakterze depresyjnym,  konsekwencją czego jest obniżenie nastroju, napędu i zaburzenia snu. Szczególnego znaczenia dla chorych nabiera zwłaszcza nieefektywny sen, wpływający nie tylko na zmiany somatyczno-biologiczne towarzyszące depresji, ale również na pogorszenie przebiegu chorób neurologicznych i wyników rehabilitacji. Znaczenie współistniejącej depresji podkreślają dane epidemiologiczne, w których częstość depresji w praktyce neurologicznej oceniono nawet na 70%.
Czy wieloczynnikowe leczenie schorzeń neurologicznych, uwzględniające aktywną terapię depresji, może poprawić rokowanie lub jakość życia chorych? Na tak sformułowane zagadnienie na łamach Neuroscience and Behavioral Physiology stara się odpowiedzieć Ya. I. Levin.
Autor przedstawia badania, w których do leczenia depresji w schorzeniach neurologicznych zastosowano agomelatynę. Lek ten wybierano z powodu szybkich efektów działania, ale również ze względu na większy potencjał regulacji rytmu snu i czuwania, zależny m.in. od działań melanotropowych agomelatyny.
W jednym z badań agomelatynę podawano pięciu spośród 10 badanych ze świeżym udarem mózgu, przebiegającym z niedowładem połowiczym, bez zaburzeń mowy. U osób poddanych tej terapii od początku udaru wyrównanie i poprawę nastroju zaobserwowano już 7-10 dnia od początku choroby. Wyraźnej poprawie uległa jakość snu.
Lek ten testowano w firbromialgii, której istotą są bóle mięśniowe i powiązane  z nimi zaburzenia depresyjne oraz zmiany w jakości snu. Wśród aktywnie leczonych poprawiła się jakość snu oraz zmniejszeniu uległo również natężenie bólu. Agomelatynę podawano również osobom z typową migreną charakteryzującą się połowiczymi bólami twarzy z towarzyszącymi nudnościami i foto- i fonofobią. Pomiędzy napadami u znacznego odsetka osób stwierdzano zaburzenia snu charakteryzujące się trudnościami w zasypianiu, płytkim snem i wybudzaniem się. W wyniku leczenia agomelatyną do 28 dnia terapii częstość ataków migreny zmniejszyła się o 30-50%, a jakość snu uległa wyraźnej poprawie. Korzyści z agomelatyny wykazano również dla procesu odzwyczajania od benzodwuazepin, w tym zakresie efekty niepożądane odstawienia benzodwuazepin były istotnie zmniejszane przez zastosowanie agomelatyny.
Z>Zebrane dane pokazuję, że agomelatyna może być ważnym leczeniem wspomagającym w wybranych schorzeniach neurologicznych, zwłaszcza, gdy w ich przebiegu występują zaburzenia snu i depresji>

Opracowane na podstawie: Internet / Marzec 2013
Marek Kowrach