Długodziałąjące wziewne leki rozszerzające oskrzela w POChP – bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe

Andrea Gershon i wsp – Cardiovascular Safety of Inhaled Long-Acting Bronchodilators in Individuals With Chronic Obstructive Pulmonary Disease LINK: JAMA Intern Med. 2013;173:1175

Na łamach JAMA Internal Medicine opublikowano wyniki analizy poświęconej bezpieczeństwo stosowania długodziałających wziewnych leków rozszerzających oskrzela (długodziałających agonistów receptorów beta oraz długodziałających leków antycholinergicznych).

Choć, jak piszą autorzy, skuteczność wymienionych leków nie budzi kontrowersji, bezpieczeństwo ich stosowania stanowi  przedmiot dyskusji, ze względu na potencjalną możliwość wywoływania tachyarytmii, niedokrwienia mięśnia sercowego, udarów i zgonów. Wyniki meta-analiz i badań obserwacyjnych wskazują, że obie grupy leków zwiększają ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych. Nie potwierdzają tego jednak wyniki randomizowanych prób klinicznych.

Zdaniem autorów, ze względu na ograniczenia metodologiczne obu typów badań, problem pozostaje nierozwiązany. Nie wiadomo również, czy  agoniści receptorów beta  (LABA) i  leki antycholinergiczne (LAA) różnią się wpływem  na ryzyko sercowo-naczyniowe.

Brak takiej wiedzy stał się przyczynkiem do analizy prezentowanej na łamach JAMA Internal Medicine. Jej autorzy skorzystali z bazy danych prowincji Ontario w Kanadzie obejmującej około 13 milionów mieszkańców. Do analizy włączono wszystkie osoby od 66 roku życia ze zweryfikowanym rozpoznaniem obturacyjnej choroby płuc  (lata 2003 – 2009). Przyjętym przez autorów podstawowym punktem końcowym były przyjęcia w oddziałach pomocy doraźnej lub hospitalizacje z przyczyn sercowo-naczyniowych, które wystąpiły u 53 532 (28.0%) z grupy dostępnych do analizy 191 005 osób.

Nowe zalecenie przyjmowania LABA lub LAA wiązało sie ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia punktu końcowego w porównaniu z niestosowaniem tych leków (ilorazy szans dla obu grup leków odpowiednio, 1.31 [95% CI, 1.12-1.52; P<0.001] oraz 1.14 [1.01-1.28; P=0.03]). Autorzy nie stwierdzili istotnych różnic w częstości występowania zdarzeń pomiędzy dwoma grupami leków (iloraz szans LABA vs LAA 1.15 [95% CI, 0.95-1.38; P=0.16]).

A zatem w grupie osób starszych stosowanie LABA I LAA wiąże się z podobnym, istotnym wzrostem ryzyka sercowo-naczyniowego. Konieczne jest staranne monitorowanie chorych otrzymujących długodziałające leki rozszerzające oskrzela, niezależnie od klasy stosowanych leków.

Opracowane na podstawie: Internet / 8 lipca 2013
Magdalena Lipczyńska

Dodaj komentarz