Niewydolność serca z zachowaną vs obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory

Barry A. Borlaug – Heart failure with preserved and reduced ejection fraction: different risk profiles for different diseases LINK: Eur Heart J 2013;34:1393

Na łamach European Heart Journal Barry A. Borlaug opatrzył komentarzem wyniki analizy programu PREVEND autorstwa Brouwers  i wsp., poświęconej występowaniu niewydolności serca  z upośledzoną (HFrEF) i zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF) (‘Incidence and epidemiology of new onset heart failure with preserved vs. reduced ejection fraction in a community-based cohort: 11-year follow-up of PREVEND’).

We wstępie przypomina, że na niewydolność serca choruje około 15 milionów Europejczyków i 6 milionów Amerykanów. Około połowa z nich  ma HFpEF. W badaniach klinicznych jednoznacznie wykazano, że podawanie antagonistów aktywacji neurohumoralnej poprawia rokowanie w HFrEF, ale nie wykazano wpływu na losy chorych z HFpEF.

Brouwers i wsp. przedstawili bardzo interesujące (jak pisze Borlaug) dane dotyczące czynników ryzyka HFpEF i HFrEF pochodzące z badania Prevention of Renal and Vascular Endstage Disease (PREVEND). W badaniu tym wzięło udział 8592 mieszkańców holenderskiego Groningen (w wieku 28-75 lat). Po upływie 11.5 roku (wartości mediany), badacze dokonali retrospektywnej analizy dokumentacji chorych identyfikując z udziałem panelu kardiologów nowe przypadku niewydolności serca. HFrEF zdefiniowano jako EF ≤ 40% a HFpEF jako EF ≥ 50%, (grupa chorych z EF 41– 49% została wyłączona z analizy).

W czasie obserwacji niewydolność serca wystąpiła u 374 osób (4.4%). Z tej grupy 66% miało HFrEF a 34% HFpEF. Średni czas do postawienia rozpoznania wyniósł 7.2 roku, przy czym u chorych z HFpEF rozpoznanie stawiane było przeciętnie 2 lata później. W analizie wieloczynnikowej zapadalność na niewydolność serca, niezależnie od typu, związana była ze starszym wiekiem, płcią męską, otyłością, przebytym zawałem serca, podwyższonymi poziomami peptydu natriuretycznego (NT-proBNP) i troponiny (hs-TnT).  Płeć żeńska, migotanie przedsionków, zwiększone wydalanie albumin i wyższy poziom cystatyny-C wiązały się preferencyjnie z rozpoznaniem HFpEF. Ryzyko HFrEF było z kolei związane z typowymi czynnikami ryzyka – płcią męską, paleniem papierosów, podwyższonym poziomem troponiny (hs-TnT), oraz przebytym zawałem serca. Wiek, choć stanowił czynnik ryzyka obu typów niewydolności serca silniej wiązał się z HFpEF, a z kolei NT-proBNP z HFrEF.

Kolejne prace, które pozwolą w sposób bardziej rygorystyczny, jak pisze Borlaug,  scharakteryzować swoiste fenotypy chorych w większej populacji HFpEF pozwolą, być może, na skuteczne zapobieganie i leczenie tej śmiertelnej i coraz bardziej rozpowszechnionej choroby.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 14 maja 2013
Magdalena Lipczyńska