DSM-5: nowa klasyfikacja zaburzeń psychicznych

D.J. Kupfer, E.A. Kuhl i D.A. Regier – DSM-5u2014the future arrived LINK: JAMA. 2013;309:1691 (dostępny pełen tekst)

Komentarz na stronach JAMA dotyczy nowej klasyfikację zaburzeń psychicznych: DSM-5 –Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5). Uprzednia wersja tej klasyfikacji DSM-4 stworzona została około dwadzieścia lat temu, więc nagromadzona wiedza w dziedzinie neuropsychiatrii, neurofizjologii oraz zdobyte doświadczenia praktyczne skłoniły do pełnej rewizji dotychczasowych rozwiązań.

Zmieniono perspektywę spojrzenia na klasyfikację. Ma ona uwzględnić aspekty rozwojowe, płeć, środowisko kulturowe, jako elementy wpływające na obraz kliniczny schorzeń psychicznych. Ponadto klasyfikacja ma pozbyć się dotychczasowej hermetyczności i stworzyć pomost między praktyką lekarzy rodzinnych i rozumieniem przez nich biologicznego kontekstu choroby a rozpoznawaniem schorzeń przez psychiatrów.

Kryteria klasyfikacyjne zostały zatem stworzone uwzględniając bardziej ścisłe i jednoznaczne warunki, na podobieństwo definicji nadciśnienia tętniczego czy hipercholesterolemii. W ten sposób DSM -5 zbliży się do planowanej klasyfikacji ICD-11.

Rezultatem powyższych starań jest scalenie autyzmu, zespołu Aspergera, dezintegracyjnych zaburzeń dziecięcych i uogólnionych niespecyficznych zaburzeń rozwoju w jednolitej grupie autystycznego spektrum schorzeń. Wyróżniono jako oddzielną jednostkę zaburzenia odżywiania z epizodami niekontrolowanego objadania się. W przypadku dzieci wydzielono destrukcyjne zaburzenia regulacji nastroju, co pozwoli odróżnić część objawów klinicznych obserwowanych w praktyce od choroby dwubiegunowej u dzieci, rozpoznanie której było często nadużywane, co wiązało się ze zbędną terapią przeciwpsychotyczną.

Zespół stresu pourazowego umieszczono poza zaburzenia lękowymi, obsesyjno-kompulsywnymi i dysocjacyjnymi. Ponadto uwzględniono również jego występowanie oraz perspektywę rozwojową u dzieci.

W sytuacji, gdy objawy depresji  występowały w okresie pierwszych dwóch miesięcy po stracie bliskiej osoby (np. śmierć współmałżonka) dotychczas nie rozpoznawano zwykle zespołów depresyjnych. W nowej klasyfikacji zrezygnowano z tego zastrzeżenia, co zdaniem autorów komentarza pozwoli aktywniej podejść do terapii osób znajdujących się w tych szczególnych sytuacjach.

Zintegrowano grupę nadużywania substancji i uzależnienia od substancji w jeden klaster schorzeń związanych ze stosowaniem substancji. Zniesiono w kryteriach konieczność wchodzenia w konflikt z prawem, dodając kryterium silnej potrzeby używania danej substancji.

Zmiany te i podstawowe założenia spowodują, zdaniem autorów komentarza, że klasyfikacja DSM -5 stanie się bardziej użyteczna dla wszystkich pracowników ochrony zdrowia, w tym dla lekarzy opieki podstawowej.

Opracowane na podstawie: JAMA / 24 kwietnia 2013
Marek Kowrach

Dodaj komentarz