Beta-blokery – podważona skuteczność w skurczowej niewydolności serca z migotaniem przedsionków – metaanaliza.

Michiel Rienstra i wsp – Beta-Blockers and Outcome in Heart Failure and Atrial Fibrillation. A Meta-Analysis LINK: J Am Coll Cardiol HF 2013;1:21 (dostępny pełen tekst)

Na łamach JACC HF ukazała się meta-analiza Rienstra i wsp. poświęcona skuteczności beta-blokerów u chorych z niewydolnością serca i migotaniem przedsionków (AF). Jej autorzy przypominają na wstępnie, że beta-blokery zalecane są w skurczowej niewydolności serca z najwyższą klasą rekomendacji (IA).

AF występuje u 30% – 40% chorych z niewydolnością serca i w próbach klinicznych jej poświęconych duży odsetek chorych miał właśnie AF. Rekomendacje dotyczące beta-blokerów nie ograniczają ich stosowania do osób z zachowanym rytmem zatokowym ale zalecają je w całej populacji chorych z niewydolnością serca. Nie wiadomo jednak czy są one skuteczne u chorych z AF.

U osób z utrzymanym rytmem zatokowym zwolnienie częstości akcji serca związane jest z lepszym rokowaniem, zależności takiej nie obserwowano jednak u osób AF (z niewydolnością serca i bez). Celem meta-analizy była zatem próba oceny wpływu beta-blokady na rokowanie chorych z AF. Do meta-analizy włączono 4 próby kliniczne w których beta-blokery stosowano u chorych z AF i obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) <40%. Łącznie grupę badaną stanowiło 8,680 osób z niewydolnością serca , w tym 1,677 osób z AF (19%;). W tej ostatniej populacji 842 osoby otrzymywały beta-bloker a 835 placebo.

Beta-blokada okazała się nie mieć wpływu na śmiertelność u osób z AF (OR: 0.86, 95% CI: 0.66 do 1.13), ale powodowała jej spadek u osób z utrzymanym rytmem zatokowym (OR: 0.63, 95% CI: 0.54 do 0.73). Stosowanie  beta-blokerów nie zmniejszało również liczby hospitalizacji u osób z  AF (OR: 1.11, 95% CI: 0.85 do 1.47), choć redukowało ją u osób rytmem zatokowym  (OR: 0.58, 95% CI: 0.49 do 0.68).

A zatem, jak ostrożnie  podsumowują autorzy, wpływ beta-blokerów na rokowanie w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową i migotaniem przedsionków jest mniejszy od obserwowanego u osób z utrzymanym rytmem zatokowym.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / Luty 2013
Magdalena Lipczyńska

Dodaj komentarz