Leki przeciwdepresyjne w opiece paliatywnej

W. Rhondali i wsp – A brief review on the use of antidepressants in palliative care LINK: European Journal of Hospital Pharmacy 2012;19:41

Na łamach European Journal of Hospital Pharmacy zaprezentowano artykuł poświęcony leczeniu przeciwdepresyjnemu w opiece paliatywnej, w znacznej części dotyczącej chorych w zaawansowanym stadium nowotworu.

Oceniana w badaniach epidemiologicznych częstość występowania depresji w tej grupie pacjentów jest wysoka i średnio wynosi 15% (w niektórych badaniach  nawet 77%). Brak terapii zaburzeń depresyjnych może pogorszyć jakość życia, nasilić objawy fizykalne, jak ból i zmęczenie. Ponadto depresja niekorzystnie wpływa na przestrzeganie schematów terapeutycznych proponowanych przez onkologów.

Rhondali i wsp. na łamach European Journal of Hospital Pharmacy omawiają poszczególne grupy leków stosowane w depresji i ich znaczenie dla terapii tej szczególnej grupy chorych. Jednymi z powodów braku stosowania leków przeciwdepresyjnych jest zmniejszona rozpoznawalność depresji, a także niechęć dołączenia kolejnych leków do i tak już wielolekowych schematów leczenia, z możliwością interakcji i zwiększenia częstości działań niepożądanych.

Efekty działania poszczególnych grup leków przeciwdepresyjnych są podobne, jednak doświadczenia ostatnich lat pozwoliły ukształtować pewne zalecenia. Wstępnie skuteczność leczenia przeciwdepresyjnego można oceniać w tej grupie chorych już po dwóch tygodniach, podczas, gdy pełniejszy efekt występuje po 4-6 tygodniach. Wówczas należy pomyśleć o zmianie leku lub jego dawki.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą być podawane w mniejszych dawkach, są użyteczne zwłaszcza w przypadku współistnienia bólu  neuropatycznego lub melancholicznego charakteru depresji. Współistnienie depresji z lękiem powinno skłonić do wyboru leków z grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny  lub inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny. Depresja i zaburzenia snu u chorych z nowotworami mogą być powodem, dla którego lekami pierwszego rzutu staną się mitrazapina i agomelatyna. Można rozważyć również stosowanie tianeptyny, bupropionu. W wybranych sytuacjach, zwłaszcza z przewidywanym krótkim okresem przeżycia, przydatne mogą się okazać leki o charakterze psychostymulującym.

Farmakologiczne leczenie przeciwdepresyjne tej grupy chorych nie powinno być zaniedbywane, a jego obowiązkowym uzupełnieniem jest psychoterapia i psychoedukacja.

Opracowane na podstawie: Internet / 2012
Marek Kowrach

Dodaj komentarz