Iwabradyna w tętniczym nadciśnieniu płucnym

Michele Correale i wsp – Ivabradine in pulmonary arterial hypertension: can we delay the need for parenteral prostanoid therapy? LINK: Clin Res Cardiol online 2013

W piśmie  Clinical Research in Cardiology ukazał się  komentarz omawiający przydatność iwabradyny u chorych z tętniczym nadciśnieniem płucnym (PAH).

Autorzy zwracają uwagę, że wielu chorych z PAH cierpi na depresję lub mieszka samotnie i w praktyce pozbawiona jest pomocy innych osób , co niewątpliwie wpływa na stosowanie się co zaleceń lekarskich, w tym infuzji z prostanoidów. W związku z tym konieczne jest poszukiwanie alternatywnych metod postępowania w ciężkiej postaci PAH.

Wydaje się, że iwabradyna, selektywny inhibitor kanału If, może być przydatnym lekiem poprawiającym warunki hemodynamiczne u chorych z PAH i przyspieszonym rytmem zatokowym. Autorzy omówili przykłady chorych, u których stosowano iwabradynę i duże dawki sildenafilu. Prezentowane przypadki dotyczyły osób ze sklerodermią, wrodzoną wadą serca lub zakrzepicą/zatorowością płucną. Początkowo u chorych stosowano standardowe leczenie (wlewy dożylne, antagoniści endoteliny). U wszystkich pacjentów w dalszej obserwacji dodano sildenafil. Natomiast iwabradyna została dołączona do leczenia w sytuacji przyspieszenia rytmu serca > 100 /min. We wszystkich przypadkach doszło do poprawy wydolności i ustąpienia kołatania serca. Co więcej wszyscy pacjenci żyją i nie wystąpiły u nich poważne incydenty sercowo-naczyniowe (okres obserwacji ok. 36 mies).

Autorzy przypominają dane dotyczące gorszych wyników leczenia doustnego w porównaniu z leczeniem dożylnym w porównywalnej populacji chorych. Niemniej jednak nie wszyscy pacjenci mogą być leczeni wlewami prostanoidów, co dotyczy zwłaszcza chorych z depresją czy mieszkających samotnie. Zdaniem autorów połączenie zwiększonych dawek sildenafilu z iwabradyną może odroczyć konieczność leczenia dożylnego.

Nie do końca poznany jest korzystny mechanizm działania iwabradyny w tej grupie chorych. Zdaniem autorów pracy możliwe, że spowolnienie rytmu zmniejsza napięcie ścian prawej komory. Uważa się, że w ciężkiej postaci PAH przyśpieszenie rytmu serca może destabilizować równowagę hemodynamiczną prowadząc do pogorszenia duszności i konieczności hospitalizacji. Uzyskane wyniki wskazują na bezpieczeństwo terapii iwabradyną, a jej skuteczność powinna być udokumentowana w dalszych,  randomizowanych badaniach.

Opracowane na podstawie: Internet / Luty 2013
Tomasz Rywik

Dodaj komentarz