Stan zdrowia generacji powojennego wyżu demograficznego („baby boomers”) w Stanach Zjednoczonych: czy to najzdrowsze pokolenie?

Dana E. King i wsp – The Status of Baby Boomers’ Health in the United States: The Healthiest Generation? LINK: JAMA Intern Med. 2013;173:385 (dostępny pełen tekst).

W latach 1946-1964 w Stanach Zjednoczonych przyszło na świat 78 milionów dzieci (tzw. “baby boomers”). W 2010 roku osoby urodzone w tym okresie stanowiły 26,1% populacji USA. Postęp medyczny, jaki dokonał się w czasie życia generacji „baby boomers”, prowadzi do wydłużenia oczekiwanej długości życia, jednak opublikowane dotąd wyniki badań nie odpowiadały jednoznacznie na pytanie, czy osoby urodzone w czasie powojennego wyżu demograficznego są zdrowsze niż wcześniejsze generacje.

W celu dostarczenia istotnych informacji dla planowania polityki zdrowotnej w najbliższych latach porównano stan zdrowia generacji wyżu demograficznego ze stanem zdrowia wcześniejszej generacji. Przeanalizowano dane pochodzące z programu NHANES (the National Health and Nutrition Examination Survey), w tym z badania NHANES III (1988-1994) (dla wcześniejszej generacji) oraz z badania  NHANES 2007- 2010 (dla generacji wyżu demograficznego), skupiając się na respondentach w wieku 46-64 lata w każdym okresie badania. Obie grupy porównywano pod względem stanu zdrowia, niepełnosprawności fizycznej oraz niepełnosprawności w pracy, czynników stylu życia oraz występowania chorób przewlekłych.

Dane demograficzne w obu grupach były bardzo zbliżone z wyjątkiem proporcji etnicznych (większy odsetek rasy czarnej  [11,3% vs 9,4%] oraz Latynosów [9,8% vs 3,7%] w grupie 2007-2010 w porównaniu z grupą 1988-1994; p<0,001). Średni wiek (odchylenie standardowe) wyniósł 54,1 (0,03) lat w grupie 2007-2010 oraz 54,5 (0,03) lat w grupie 1988-1994.

Ogółem stan zdrowia generacji „baby boomers” był gorszy – tylko 13,2% osób oceniało swój stan zdrowia jako „doskonały” w porównaniu z 32% osób z wcześniejszej generacji (p< 0,001). W populacji wyżu demograficznego w porównaniu z wcześniejszą generacją więcej osób zgłaszało ograniczenia w pracy (13,8% vs 10,1%; p=0.003) oraz ograniczenia w fizycznym funkcjonowaniu (13,5% vs 8,8%; p<0,001).

Analizując czynniki stylu życia zaobserwowano, iż osoby urodzone w czasie  wyżu demograficznego częściej były otyłe (38,7% vs 29,4% [poprzednia generacja]; p<0,001) i mniej aktywne fizycznie (35,0% vs 49,9% osób ćwiczyło > 12 razy w miesiącu; p<0,001), w tym ponad połowa osób była nieaktywna fizycznie  (52,2% vs 17,4%; p<0,001). Umiarkowane spożywanie alkoholu w większym stopniu dotyczyło populacji wyżu demograficznego (67,3% vs 37,2%; p<0,001), natomiast w porównaniu z poprzednim pokoleniem mniej osób paliło tytoń (21,3% vs 27,6%; p<0,001).

Po skorygowaniu wyników analizy o dane demograficzne wykazano również, że w populacji wyżu demograficznego częściej występowała cukrzyca (15,5% vs 12%); nadciśnienie tętnicze (43% vs 36%) i hipercholesterolemia (73% vs 34%). W porównaniu z poprzednią generacją zmniejszyła się natomiast częstość występowania rozedmy płuc (2,3% vs 3,5%). oraz zawału serca (3.6% vs 5,3%).

Podsumowując, pomimo dłuższej oczekiwanej długości życia populacja wyżu demograficznego charakteryzuje się częstszym występowaniem chorób przewlekłych, niepełnosprawności oraz niższą samooceną stanu zdrowia niż wcześniejsza generacja oceniana w tym samym wieku.

Opracowane na podstawie: JAMA / 11marca 2013
Ewa Kowalik

Dodaj komentarz