Wysiłek fizyczny skuteczny jak lek

P.C. Hallal i I-Min Lee – Prescription of physical activity: an undervalued intervention LINK: Lancet 2013;381:356

Jeden z komentarzy redakcyjnych na łamach The Lancet przedstawia rolę, jaką mógłby odegrać wysiłek fizyczny w prewencji zgonów.

Autorzy komentarza, Hallal i Lee, przytaczają wyniki badań, m.in.  Kokkinosa i wsp. którzy badali relację między aktywnością fizyczną  a ryzykiem zgonu u ponad 10 000 osób z dyslipidemią. W grupie badanych o największym stopniu aktywności fizycznej w porównaniu z osobami z najmniejszą aktywnością, niezależnie od przyjmowania leków hipolipemizujących (statyn), redukcja ryzyka zgonu wynosiła od 60 do 70%. O wadze tej obserwacji świadczy porównanie szczególnych podgrup – w porównaniu do leczonych statynami osób z najniższą aktywnością fizyczną, osoby o  najwyższej aktywności, nieleczone statynami, miały o 47% niższe ryzyko zgonu.

Z badania wynika, że korzyści w zakresie prewencji zgonów można spodziewać się dla umiarkowanej lub wysokiej aktywności fizycznej. Jeżeli sprawność fizyczną mierzyć za pomocą MET (gdzie 1 MET  oznacza ekwiwalent  zużycia tlenu w spoczynku) to cytowane badanie Kokkinosa i wsp. wskazuje, że aktywność powyżej  5 METS (co odpowiada np. niezbyt szykiej jeździe  na rowerze)  zapewnia redukcję śmiertelności niezależnie od tego czy stosowano statyny czy nie.

Zdaniem autorów komentarza aktywność fizyczna jest z reguły tańsza niz stosowanie leków, a takze bezpieczniejsza od kątem działań  niepożądanych.  Wykorzystanie naturalnego sposobu prewencji chorób, jakim jest aktywność fizyczna, nie znajduje jednak odpowiedniego  miejsca w praktyce lekarskiej. W jednym z badań przeprowadzonych w Brazylii, 71% pacjentom nie proponowano nigdy  zwiększenia aktywności fizycznej, jako elementu terapii.

Dane, przedstawione powyżej, podkreślają efektywność aktywności fizycznej w zapobieganiu zgonu, równoważną przepisywanym lekom hipolipemizującym. Należy, według autora komentarza, dołożyć wszelkich starań, aby aktywność fizyczna stała się trwałym elementem leczenia chorych.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2 lutego 2013
Marek Kowrach

Dodaj komentarz