Iwabradyna a beta blokery – wpływ na jakość życia w stabilnej chorobie wieńcowej

G. Ricconi i wsp – Ivabradine improves all aspects of quality of life assessed with the 36-ltem short form healthsurvey in subjects with chronic ischemic heart disease compared with beta-blockers LINK: Pharmacology 2013;91:35

Oprócz poprawy rokowania, jednym z głównych celów leczenia stabilnej choroby wieńcowej jest minimalizacja objawów i poprawa jakości życia. Nie dysponujemy dotychczas wieloma doniesieniami analizującymi jakość życia na podstawie kwestionariusza SF 36 (Short Form Health Survey) w grupie pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową. Ostatnio w piśmie Pharmacology opublikowano doniesienie G. Riccioni i wsp. porównujące efekty miesięcznego leczenia iwabradyną lub beta adrenolitykami (beta blokerami) w tej grupie osób.

Do badania włączono 238 kolejnych pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, którzy otrzymywali beta blokery (łącznie 120 osób, 40 osób leczonych było bisoprololem – 2,5 mg/dobę; 40 osób karwedilolem- 12,5 mg/dobę; 40 osób atenololem- 50 mg/dobę) lub iwabradynę – 10 mg/dobę  (chorzy z przeciwwskazaniami do beta blokerów). W badanej populacji było 55% mężczyzn a średni wiek chorych wynosił 60 lat. Obie grupy nie różniły się pod względem charakterystyki wyjściowej (dane demograficzne i czynniki ryzyka).

Po miesięcznej terapii u osób z obu grup uzyskano zwolnienie częstości rytmu serca, o 11/min u osób otrzymujących iwabradynę i o 7 /min u pacjentów leczonych beta blokerami. Różnice dla obu terapii był istotne, ale wyższy poziom znamienności stwierdzono dla iwabradyny w porównaniu z beta blokerami. (p<0,001 vs p<0,01).

Na podstawie kwestionariusza SF 36 w grupie iwabradyny, po 1 miesiącu leczenia, wykazano poprawę w odniesieniu do wszystkich analizowanych domen jakości życia tzn. czynności fizycznej organizmu (ang.Physical functioning-PF), ograniczeń związanych z zaburzeniami zdrowia fizycznego (ang.Role limitations due to physical health problems-RLP), życia społecznego (ang. Social functioning-SF), zdrowia psychicznego (ang. General mental Health-GMH), ograniczeń związanych z zaburzeniami emocjonalnymi (ang. Role limitations due to emotional problems-RLE), witalności (ang. Vitality, energy or fatigue-VEF), bólu  (ang. Bodily pain-BP) i postrzegania ogólnego stanu zdrowia (ang. General health perception-GHP). Natomiast w grupie leczonej beta blokerem odnotowano poprawę w odniesieniu jedynie do 2 z ocenianych domen tzn.  czynności fizycznej organizmu i ograniczeń związanych z zaburzeniami zdrowia fizycznego.

Autorzy zauważają, że stosowanie iwabradyny przyczyniło się nie tylko do lepszego funkcjonowania fizycznego, ale także poprawiło stan psychiczny. Ich zdaniem beta blokery, poprzez wielokierunkowe, najczęściej nierozpoznawane  działania uboczne, pomimo obniżenia częstości rytmu serca, charakteryzują się gorszym wpływem na jakość życia. Dr Riccio i wsp. uważają, że opierając się na uzyskanych wynikach można stwierdzić, że iwabradyna charakteryzuje się wyższą skutecznością w odniesieniu do częstości rytmu serca i w przeciwieństwie do beta blokerów istotnie poprawia wszystkie oceniane aspekty jakości życia.

Opracowane na podstawie: Internet / Styczeń 2013
Tomasz Rywik

Dodaj komentarz