Aktualny stan wiedzy na temat polekowego uszkodzenia wątroby

Harshad Devarbhavi – An Update on Drug-induced Liver Injury LINK: J Clin Exp Hepatol 2012;2;247 (dostępny pełen tekst)

Na łamach Journal of Clinical and Experimental Hepatology ukazała się praca Harshada Devarbhavi dotycząca aktualnego stanu wiedzy na temat polekowego uszkodzenia wątroby.

Polekowe idiosynkratyczne uszkodzenie wątroby  (DILI, idiosyncratic drug-induced liver injury) jest istotną przyczyną chorobowości i śmiertelności spowodowanej stosowaniem leków w dawkach terapeutycznych. W badaniach francuskich stwierdzono, że może ono pojawić się u 1,4% chorych hospitalizowanych, najczęściej w związku ze stosowaniem heparyn, leków przeciwbakteryjnych i przeciwnowotworowych.. Hepatotoksyczność jest wiodącą przyczyną trudności we wprowadzaniu nowych leków oraz zaprzestania lub ograniczeń w stosowaniu.

DILI obejmuje szerokie spektrum objawów – od bezobjawowego podwyższenia poziomu transaminaz do poważnej, objawowej choroby prowadzącej do ostrej niewydolności wątroby. Do oceny, czy zastosowany lek mógł stać się przyczyną DILI służy skala Roussel Uclaf Causality Assessment Method. Leki powodujące DILI nie mają jednego określonego wzorca. Najczęstszą przyczyną DILI na świecie są leki przeciwdrobnoustrojowe (w Europie głównie amoksycylina i flukloksacylina), paracetamol i leki przeciwpadaczkowe. Ponieważ nie ma określonego badania biochemicznego, diagnoza opiera się na wykluczeniu innych przyczyn, przede wszystkim takich  jak wirusowe czy autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Ostatnie badania wykazały, że leki przeciwgruźlicze nadal są istotną przyczyną polekowego uszkodzenia wątroby, zwłaszcza w Indiach. Wystąpienie żółtaczki pogarsza rokowanie.

Patogeneza DILI jest niejasna i wynika ze współdziałania czynników zależnych od osobniczych właściwości organizmu, metabolizmu leku oraz czynników środowiskowych. Kluczowe dla zminimalizowania skutków choroby jest odstawienie leku. Leczenie jest głównie wspomagające. W przypadku toksyczności wywołanej paracetamolem stosuje się N-acetylocysteinę, karnityna może być skuteczna w przypadku uszkodzenia spowodowanego przez kwas walproinowy, a steroidy czy kwas ursodezoksycholowy mogą być stosowane w DILI związanym z nadwrażliwością lub cholestazą. W cholestazie ze świądem stosuje się cholestyraminę.

Opracowane na podstawie: Internet / Wrzesień 2012
Magdalena Piątkowska

Dodaj komentarz