Ocena wpływu trimetazydyny na śmiertelność i chorobowość w niewydolności serca – badanie retrospektywne

Gabriele Fragasso i wsp – Effect of partial fatty acid oxidation inhibition with trimetazidine on mortality and morbidity in heart failure: Results from an international multicentre retrospective cohort study LINK: Int J Cardiol 2012 online

W przebiegu niewydolności serca dochodzi nie tylko do zaburzeń hemodynamicznych, ale również przestawienia metabolizmu, włączając w to metabolizm mięśnia sercowego. Jak wynika z badań, trimetazydyna ma właściwości zmniejszające niedokrwienie, bez jednoczesnego wpływu na zapotrzebowanie tlenowe miokardium oraz dopływ krwi. Korzystne właściwości wynikają z modyfikacji procesów energetycznych dających w efekcie redukcję kwasicy metabolicznej, przeładowania wapniem , a także zmniejszenia uszkodzenia przez wolne rodniki.

Celem opublikowanego w International Journal of Cardiology retrospektywnego badania była ocena wpływu trimetazydyny na chorobowość i śmiertelność w niewydolności serca w badaniu kohortowym. W badaniu uwzględniono dane 669 chorych, z których 362 oprócz standardowej terapii w niewydolności serca przyjmowało trimetazydynę. Analizę przeprowadzono metodą propensity score.

Jak donoszą autorzy pracy, z krzywej przeżywalności Kaplana – Meiera wynika, że po 60 miesiącach obserwacji grupa otrzymująca trimetazydnę charakteryzowała się lepszą o 11,3 punktów procentowych (p=0,015) przeżywalnością ogólną, a także lepszą o 8,5 punktów procentowych (p=0,05) przeżywalnością sercowo-naczyniową. W analizie hazardu Coxa stwierdzono natomiast, że ryzyko zgonu było niższe (HR=0.189, 95% przedział ufności 0,017-0,454; p0,0002) w grupie leczonej trimetazydyną. Także współczynnik hospitalizacji sercowo-naczyniowych w tym samym okresie obserwacji był niższy o 10,4 punktów procentowych (60 miesięcy), a okres bez konieczności leczenia szpitalnego dłuższy o 7,8 miesiąca dla osób otrzymujących dodatkowe leczenie. Samo wzgledne ryzyko hospitalizacji było niższe o 48% (95% przedział ufności 0,35-0,78; p=0,001).

W ograniczeniach pracy autorzy zwracają uwagę na fakt, że trimetazydynę mogli otrzymywać chorzy z bardziej zaawansowanym uszkodzeniem funkcji skurczowej, a także na retrsopektywny charakter analizy. Niemniej jednak ich zdaniem, uzyskane wyniki wnoszą ciekawe nowe informacje, wskazując na potencjalne znaczenie trimetazydyny w terapii niewydolności serca.

Opracowane na podstawie: Internet / 16 października 2012
Tomasz Rywik