Uniwersalna definicja zawału serca a śmiertelność w obserwacji 10-letniej

Francisco Moscoso Costa i wsp – Impact of ESC/ACCF/AHA/WHF universal definition of myocardial infarction on mortality at 10 years LINK: Eur Heart J 2012;33:2544

Na łamach European Heart Journal ukazała się praca poświęcona związkowi  definicji zawału serca z rokowaniem odległym. Francisco Moscoso Costa i wsp. piszą w niej, że opracowanie nowych wysokoczułych i wysokoswoistych biochemicznych markerów martwicy mięśnia sercowego, takich jak troponiny sercowe (cTn) I oraz T doprowadziło w 2007 roku do zweryfikowania definicji zawału serca przez European Society of Cardiology, American College of Cardiology Foundation, American Heart Association oraz World Heart Federation.

Nowa uniwersalna definicja zawału serca w oparciu o wzrost poziomu cTn powyżej 99 percentyla (z <10%  współczynnikiem zmienności) istotnie zwiększyła wskaźniki zapadalności i pobudziła do dyskusji na temat zasadności uznawania przypadków niewielkiej martwicy za zawał serca. W kilku badaniach wykazano, że uniwersalna definicja zawału serca w istotny sposób wpływa na wskaźniki śmiertelności w perspektywie krótko- i średnioterminowej.

Celem obecnej pracy była ocena wpływu wprowadzenia uniwersalnej  definicji na rokowanie 10-letnie. Analizą objęto 676 kolejnych chorych (Pts) hospitalizowanych z powodu ostrych zespołów wieńcowych (ACS) od stycznia 1999 do grudnia 2000, porównując rokowanie zależnie od przyjęcia uniwersalnej i starej definicji zawału (typowy wzrost i spadek poziomu CK-MB).

Całkowita śmiertelność w obserwacji 10-letniej wyniosła 23.8%. Odsetek chorych z rozpoznanym zawałem serca wyniósł 55.8% dla starej definicji i 70.1% dla uniwersalnej definicji. Ryzyko zgonu w obserwacji 10-letniej dla chorych z zawałem serca vs bez zawału serca  wyniosło 0.84 (95% CI: 0.55–1.27; P=0.40) dla „starej” definicji oraz 1.58 (95% CI: 1.07–2.40; P=0.03) dla definicji uniwersalnej. Co bardzo ważne, chorzy poddani zabiegom rewaskularyzacji w trakcie wyjściowej hospitalizacji (72%) mieli istotnie niższą 10-letnią śmiertelność w porównaniu z chorymi nie poddanymi rewaskularyzacji (HR: 0.63, 95% CI: 0.44–0.91; P=0.014).

Komentując uzyskane wyniki Costa i wsp. zauważają, że uniwersalna definicja zwiększyła o jedną czwartą częstość rozpoznania zawału serca w ostrym zespole wieńcowym. Rozpoznanie zawału według uniwersalnej definicji wiązało się z gorszym rokowaniem, natomiast  zawał serca rozpoznany na podstawie wzrostu i spadku aktywności CK-nie wiązał się ze wzrostem śmiertelności (w porównaniu z populacją, w której zawału serca na tej podstawie nie rozpoznano). W tym przypadku brak powiązania ze śmiertelnością długoterminową może być zatem związany ze zwiększoną liczbą zakończonych zgonem incydentów w grupie, w której doszło do martwicy mięśnia sercowego nie rozpoznanej na podstawie oznaczeń CK-MB.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 14 października 2012
Magdalena Lipczyńska

Dodaj komentarz