Nieskuteczność leczenia przeciwdepresyjnego w praktyce ambulatoryjnej – analiza strategii postępowania

A. Sicras-Mainar i wsp – Assessment of pharmacological strategies for management of major depressive disorder and their costs after an inadequate response to first-line antidepressant treatment in primary care LINK: Annals of General Psychiatry 2012;11:22 (dostępny pełen tekst)

Na łamach Annals of General Psychiatry przedstawiono strategie postępowania stosowane przez hiszpańskich lekarzy rodzinnych u osób z dużą depresją w sytuacji, gdy odpowiedź na wstępne leczenie była niepełna (w Hiszpanii leczenie epizodu depresyjnego rozpoczynają lekarze rodzinni). Przez 12 miesięcy zbierano dane o zmianach w leczeniu lub strategii postępowania wśród tych pacjentów z depresją, którzy nie osiągnęli remisji.

Analizie poddano 2260 pacjentów. Z tej grupy  43% nie osiągnęło remisji po wstępnym leczeniu. Częściej brak remisji stwierdzano u osób starszych, płci żeńskiej, na emeryturze, z większą liczbą schorzeń towarzyszących.

Strategie jakie podejmowali lekarze rodzinni to zmiana dotychczasowego leku przeciwdepresyjnego na inny u 43% (po średnio upływie 6,5 miesiąca), dodanie nowego leku przeciwdepresyjnego u 15,5% (po 5,4 miesiącach), zwiększenie dotychczas stosowanej dawki u 14,6% (po 6,1 miesiąca). U dużego odsetka chorych sięgającego 26,7% nie zmieniano leczenia w trakcie dalszej obserwacji.

Co istotne, w grupie osób z brakiem odpowiedzi na wstępne leczenie obserwowano największy odsetek chorych nie przestrzegających zaleceń. Do specjalistycznej pomocy psychiatrycznej z powodu nieadekwatnej odpowiedzi na leczenie, ciężkości przebiegu choroby bądź na skutek decyzji samego pacjenta skierowano 18,8% wszystkich pacjentów. W porównaniu z osobami z dobrą odpowiedzią na wstępne leczenie, niepełny efekt terapeutyczny wiązał się z większą liczbą wizyt w ciągu roku (16,8 vs 11,1) oraz dłuższym okresem zwolnienia z pracy (20,2 vs 12,8 dni). Brak adekwatnej odpowiedzi przełożył się również na oceniane koszty. Były one w grupie o nieadekwatnym leczeniu wyższe zarówno w zakresie kosztów pośrednich (1842 vs 991,4 Euro) i bezpośrednich (826,1 vs 452 Euro).

Uzyskane dane obrazują dominujące strategie postępowania u chorych z depresją prowadzonych przez lekarzy rodzinnych, wskazując na znaczne opóźnienie podejmowania zmiany w leczeniu, w przypadku braku remisji w trakcie terapii wstępnej.

Opracowane na podstawie: Internet / Sierpień 2012
Marek Kowrach