Korzyści wynikające ze stosowania preparatów złożonych w terapii nadciśnienia tętniczego – badanie warunkach codziennej praktyki klinicznej

B.M. Egan i wsp – Initial monotherapy and combination therapy and hypertension control LINK: Hypertension 2012;59:1124

Na łamach Hypertension przedstawiono wyniki oceny skuteczności leczenia nadciśnienia tętniczego  za pomocą monoterapii lekowej, schematu wielolekowego (zwykle dwuskładnikowego) i pojedynczego preparatu dwuskładnikowego.

Do badania wybrano dotychczas nieleczone osoby z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Posłużono się elektronicznymi bazami danych ze 180 praktyk lekarskich w USA zawierającymi informacje o 106 621 pacjentach z lat 2004 -2009 obserwowanych przynajmniej przez rok. Za efektywność kontroli uznano wartości <140/90 mm Hg lub <130/80 mmHg dla chorych z przewlekłą chorobą nerek lub cukrzycą.

W grupie rozpoczynającej od monoterapii (n=79 099) i grupie  schematu dwulekowego (n=18 328) po ponad rocznej obserwacji  docelową kontrolę osiągnieto u ok. u 59% badanych, podczas, gdy terapia preparatem wieloskładnikowym (n=9194) zapewniła osiągnięcie celu u 68%. W analizie wieloczynnikowej preparat dwuskładnikowy był najefektywniejszym sposobem leczenia tej grupy osób z nadciśnieniem tętniczym, zapewniając o 53% większą od monoterapii skuteczność leczenia. Terapia hipotensyjna w oparciu o kombinację jednoskładnikowych preparatów zapewniała skuteczność leczenia o 34% większą w porównaniu z monoterapią.

Czas do osiągnięcia celu terapii hipotensyjnej był również najkrótszy dla tabletki dwuskładnikowej, wynosząc średnio 195 dni, dla terapii kombinowanej wielolekowej 269 dni i dla monoterapii 280 dni. W całej grupie badanej skuteczność terapii hipotensyjnej była większa u osób płci żeńskiej, osób rasy kaukaskiej, zgłaszających się na większą liczbę wizyt. W mniejszym odsetku osiągnięto cele terapeutyczne wówczas, gdy badanych charakteryzowały wyższe wskaźniki BMI, wyższe wyjściowe wartości ciśnienia tętniczego, rozpoznawano cukrzycę, gdy istniała konieczność przepisywania większej ilości leków hipotensyjnych w większych dawkach. Gorsze wskaźniki terapeutyczne uzyskano u osób rasy czarnej.

Autorzy sugerują wcześniejsze rozpoczynanie terapii hipotensyjnej od  dwuskładnikowego preparatu hipotensyjnego, zwłaszcza, gdy wyjściowe  wartości definiowane  są jako II stopień nadciśnienia tętniczego. W chwili obecnej taka terapia stosowana jest wyjściowo u poniżej 10% chorych w USA.

Opracowane na podstawie: Hypertension / Czerwiec 2012
Marek Kowrach

Dodaj komentarz