Nowe metody leczenia opornego nadciśnienia – podsumowanie w The Lancet

Stu00e9phane Laurent, Markus Schlaich, Murray Esler – New drugs, procedures, and devices for hypertension LINK: Lancet 2012; 380:591

Na łamach The Lancet opublikowano obszerny tekst poświęcony nowym obiecującym metodom terapii nadciśnienia opornego – nowym klasom leków i nowym procedurom.

Do  pierwszej grupy autorzy przeglądu zaliczyli podwójne inhibitory wazopeptydazy. Pierwszym badanym lekiem z tej grupy  był omapatrilat, jednak związane  z jego stosowaniem działania niepożądane (przede wszystkim obrzęk naczynioruchowy) spowodowały, że prace nad nim wstrzymano. Kolejna generacja badanych leków w mniejszym stopniu hamuje aktywność aminopeptydazy a w większym enzym konwertujący angiotensynę. Jeden z nich – ilepatril, którego cechą charakterystyczną jest bardzo silne i długie hamowanie enzymu konwertującego angiotensynę, badany jest właśnie w próbach klinicznych 3 fazy. W próbach 2 fazy oceniany jest z kolei daglutril, silny inhibitor obojętnej endopeptydazy i enzymu konwertującego endotelinę.

Kolejną badaną grupą są połączenia podwójnych inhibitorów receptora angiotensynowego/ i obojętnej endopeptydazy. Pierwszym reprezentantem tej klasy preparatów ocenianym obecnie w próbach 2 fazy jest lek o symbolu LCZ696 składający się w połowie z cząsteczek valsartanu a w połowie z cząsteczek proleku inhibitora neprilizyny.

Kolejna interesująca grupa to wysoce selektywne inhibitory syntazy aldosteronu, która w założeniach badaczy ma zmniejszać stężenia aldosteronu a jednocześnie  nie powodować objawów ubocznych charakterystycznych dla spironolaktonu czy (w mniejszym stopniu) eplerenonu. Badania tej grupy leków znajdują się jednak póki co w bardzo wczesnej fazie.

Co oczywiste zainteresowanie badaczy budzą także leki stosowane do tej pory w tętniczym nadciśnieniu płucnym. Darusentan, mieszany antagonista endoteliny  A i B oceniany jest obecnie w badaniach fazy 3. Kolejna grupa to donory tlenku azotu – naproxcinod, inhibitor cyklooksygenazy, badany jest w próbach fazy 3 u chorych z nadciśnieniem tętniczym (i zapaleniem stawów).

Z kolei badania nad rozwojem szczepionek nie nabierają tempa (choć próby ich stosowania u zwierząt podejmowano już 20 lat temu). Ciekawy kierunek stanowią natomiast nowe cząsteczki, których celem działania ma być proces starzenia układu naczyniowego (i izolowane nadciśnienie skurczowe).  Szczególne zainteresowanie budzą w tym zakresie inhibitory powstawania i leki powodujące rozpad zaawansowanych produktów procesów nieenzymatycznej glikacji (advanced glycation end-products – AGE).

Wśród nowych procedur i zabiegów największe nadzieje wiązane są z przezcewnikowym odnerwieniem nerek. Wydaje się, że zabieg powoduje trwałą redukcję ciśnienia tętniczego i jest bezpieczny. W chwili obecnej należy jedynie oczekiwać wyników badań potwierdzających wpływ interwencji na kliniczne punkty końcowe (rokowanie). Inne procedury to stosowanie stale dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych u otyłych chorych z zespołem bezdechu sennego. Inne kierunki badawcze obejmują m.in. głęboką stymulację mózgu, czy neuronaczyniową dekompresję pnia mózgu oraz stymulację baroreceptorów tętniczych (choć perspektywy tych procedur nie są jasne).

Opracowane na podstawie: Lancet / 11 sierpnia 2012
Magdalena Lipczyńska

Dodaj komentarz