Ilościowy wpływ nieaktywności fizycznej na zapadalność na choroby nieinfekcyjne na świecie

I-Min Lee i wsp – Effect of physical inactivity on major non-communicable diseases worldwide: an analysis of burden of disease and life expectancy LINK: Lancet 2012;380:219

W The Lancet warto zwrócić uwagę na wyniki ciekawej publikacji autorów z Harvardu, którzy oszacowali ilościowy udział nieaktywności fizycznej w zapadalności na najczęstsze z chorób nieinfekcyjnych. Z wcześniejszych opracowań wiadomo, że statyczny tryb życia podwyższa ryzyko m.in. chorób układu krążenia, cukrzycy typu 2 oraz raka jelita grubego i piersi, jak również skraca oczekiwane przeżycie.

Wpływ braku aktywności na zapadalność na te i inne choroby nieinfekcyjne wyrażano w postaci odsetka przypadków danego schorzenia, któremu można by zapobiec wówczas, gdyby osoby całkowicie nieaktywne podjęły aktywność fizyczną. W analizie statystycznej wykorzystano parametr PAF (population attributable fraction), który odzwierciedla odsetek nowych przypadków, które nie wystąpiłyby wówczas, gdyby nie istniał dany czynnik ryzyka.

Wyniki wskazują, że nieaktywność fizyczna odpowiada za 6% wszystkich przypadków choroby wieńcowej na świecie, w tym za 3.2% w Azji Południowo-wschodniej i za 7.8% w basenie Morza Śródziemnego. Odsetek przypadków cukrzycy typu 2, będącej następstwem statycznego trybu życia, ocenia się na 7%, a raka jelita grubego i piersi na 10%.

W łącznej liczbie 57 milionów zgonów zarejestrowanych na świecie w 2008 roku znalazło się 5.3 (9%) miliona wynikających z braku aktywności fizycznej. Obniżenie odsetka osób nieaktywnych fizycznie o 10% lub 25% oznaczałoby zmniejszenie liczby zgonów rocznie odpowiednio o 533 tys. i 1.3 miliona.

Podsumowując, globalne koszty zdrowotne nieaktywności fizycznej są trudne do przecenienia. Redukcja tego czynnika ryzyka przyczyniłaby się do znaczącej poprawy ogólnego stanu zdrowia światowej populacji.

Opracowane na podstawie: Lancet / 21 lipca 2012
Krzysztof Kurek