Jaka dawka inhibitorów ACE i ARB w niewydolności serca?

G. Egiziano i wsp – Improved outcomes in heart failure treated with high-dose ACE inhibitors and ARBs: a population-based study LINK: Arch Intern Med. Published online

Na łamach Archives of Internal Medicine przedstawiono wyniki populacyjnego badania poświęconego zastosowaniu inhibitorów konwertazy angiotensyny lub blokerów receptorów angiotensyny II w leczeniu niewydolności serca.

Leki te mają udokumentowaną pozycję, lecz ich stosowanie w praktyce podlega wielu ograniczeniom. Maksymalne hamowanie układu renina angiotensyna aldosteron, patologicznie aktywowanego w niewydolności serca, powinno według teoretycznych założeń przynieść maksymalne korzyści. Autorzy z McGill University Health Centre podjęli próbę określenia,  jaka dawka (niska/średnia/wysoka) tych leków jest optymalna lub wystarczająca dla tego celu.

Analizę wykonano w oparciu o medyczne bazy danych chorych powyżej 65 roku życia z prowincji Quebec, hospitalizowanych po raz pierwszy z powodu niewydolności serca (dane z rejestrów z lat 1997-2007 grupy 43405 chorych). Chorych leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny (79% badanych) i blokerami receptora dla angiotensyny II (27% badanych) podzielono zgodnie z zakresem stosowanych dawek:  niskie, średnie i wysokie. Głównymi punktami końcowymi była śmiertelność całkowita lub liczone łącznie zgony i rehospitalizacje z powodu niewydolności serca.

Wysokie dawki leków, w porównaniu do niskich i średnich, zmniejszały śmiertelność o 15% w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny i 9% w przypadku blokerów receptora angiotensyny. Liczone łącznie zgony i rehospitalizacje z powodu niewydolności serca były dla wysokich dawek niższe o odpowiednio 10% i 8%. Chorzy leczeni dawkami niskimi byli relatywnie bardziej zagrożeni zgonem (w porównaniu z grupą stosującą  dawki średnie i wysokie).

A zatem, zdaniem autorów kanadyjskich, w celu optymalizacji leczenia chorych z niewydolnością serca lekarze w swoim codziennym postępowaniu powinni dążyć do zastosowania wysokich dawek inhibitorów ACE i ARB. Efektywna blokada układu RAA za pomocą wysokich dawek tych leków oznacza mniejszą śmiertelność i mniejszą częstość powtórnych hospitalizacji w tej grupie chorych.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2 lipca 2012
Marek Kowrach

Dodaj komentarz