Czas od wystąpienia objawów niedokrwienia i od przyjęcia do przezskórnej interwencji wieńcowej a rokowanie w ostrym zawale serca z uniesieniem ST

Hiroki Shiomi i wsp – Association of onset to balloon and door to balloon time with long term clinical outcome in patients with ST elevation acute myocardial infarction having primary percutaneous coronary intervention: observational study LINK: BMJ 2012;344:e3257 (dostępny pełne tekst)

W British Medical Journal opublikowano wyniki badania japońskich autorów, którzy analizowali zależność pomiędzy czasem od przyjęcia do szpitala do przezskórnej interwencji wieńcowej (percutaneous coronary intervention – PCI) i od wystąpienia objawów niedokrwienia do PCI, a rokowaniem u osób z ostrym zawałem serca z uniesieniem ST.

Zgodnie z rekomendacjami American Heart Association, PCI powinna być przeprowadzona w ciągu 90 minut od pierwszego kontaktu z personelem medycznym i w ciągu 120 minut od wystąpienia niedokrwienia. Zalecenia Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego są bardziej liberalne i przewidują wykonanie PCI w okresie 120 minut od pierwszego kontaktu z personelem medycznym.

Wyniki badań, na podstawie których opracowano te wytyczne, są niejednoznaczne. Tym bardziej warto przyjrzeć się wnioskom sformułowanym przez Hiroki Shiomi i wsp., którzy stwierdzili, że w porównaniu z czasem od wystąpienia objawów do PCI wynoszącym powyżej 3 godzin, czas krótszy lub równy 3 godzinom wiązał się z rzadszym występowaniem złożonego punktu końcowego w postaci zgonu i zastoinowej niewydolności serca (obniżenie względnego ryzyka o 29.7%). Z drugiej strony, częstość wzmiankowanego, złożonego punktu końcowego u pacjentów z krótkim (nieprzekraczającym 90 minut) i długim (> 90 minut) czasem od przyjęcia do PCI była porównywalna, także w analizie uwzględniającej wpływ czynników zakłócających. Wyjątek stanowili pacjenci z krótkim, nieprzekraczającym 2 godzin, czasem od wystąpienia objawów do PCI. W tej grupie, czas od przyjęcia do PCI, wynoszący ponad 90 minut, wiązał się z częstszym występowaniem zgonu/zastoinowej niewydolności serca.

Podsumowując, skrócenie czasu od przyjęcia do interwencji ma korzystny wpływ na rokowanie jedynie u pacjentów przywożonych wkrótce po wystąpieniu objawów. Najważniejszy pozostaje czas od wystąpienia objawów do PCI. Poprawę rokowania pecjentów mogą przynieść działania na rzecz skrócenia tego okresu, głownie poprzez zmniejszenie opóźnienia związanego z nieprawidłowym zachowaniem pacjentów.

Opracowane na podstawie: BMJ / 23 maja 2012
Krzysztof Kurek

Dodaj komentarz