Otyłość, dieta, zdrowie, szczęście

J. Bourke – The long history of dieting fads LINK: Lancet 2012;379:994

Na łamach The Lancet ukazała się recenzja książki Louise Foxcroft „Calories and Corsets: A History of Dieting over 2000 Years.” W 1810 chirurg William Wadd dostrzegł silną zależność między otyłością a chorobowością. Opisując otyłego mężczyznę, który zmarł na zawał, a serce jego w sekcji otoczone było nadmiarem tkanki tłuszczowej,  autor powiązał otyłość z innymi chorobami i nagłym zgonem. W swojej książce „On Corpulence or Obesity Considered as a Disease” zaproponował szereg rozwiązań problemu otyłości – od działań racjonalnych do takich, które określilibyśmy obecnie mianem dziwacznych. Zaleceniu spożywania dużej ilości warzyw i zwiększeniu aktywności ruchowej towarzyszyć miała np. terapia polegająca np. na piciu rozpuszczonego w wodzie mydła domowego.

Louise Foxcroft  opisuje na przestrzeni dziejów różne racjonalne i nieracjonalne rozwiązania problemu otyłości. Podłożem tej różnorodności jest z jednej strony tyrania, jaką narzucają wzorce piękna, a z drugiej strony  wiara w łatwe rozwiązania problemu przyrostu masy ciała. Nawet współcześnie, często racjonalne systemy dietetyczne stosowane  w leczeniu otyłości „wspomagane” są kryształami, bransoletkami czy maściami do ust.

Czy zatem racjonalna alternatywa, jaką jest powstrzymywanie się od nadmiernego spożycia i samokontrola, może być rozwiązaniem problemu nadmiernej masy ciała? Autor komentarza nie zgadza się z takim założeniem.  Wskazuje na szerszy kontekst społeczny problemu otyłości. Bogacenie się, przyjęte jako filozofia życiowa, sprzyja nadmiernej konsumpcji, a także stosowaniu cudownych diet. W bogatych społeczeństwach rosnąca zasobność nie łączy się bowiem z poczuciem szczęścia, a indywidualistyczny i materialistyczny styl życia, oddzielony od moralności, jest utrudnieniem dla zdrowego odżywiania.

Opracowane na podstawie: Lancet / 17 marca 2012
Marek Kowrach