Redukcja tachykardii przy pomocy iwabradyny u pacjentów po przeszczepieniu serca: wyniki i 48-miesięcznego badania

Ruoyu Zhang i wsp – Lasting reduction of heart transplant tachycardia with ivabradine is effective and well tolerated: results of 48-month study LINK: Clin Res Cardiol 2012; online

Iwabradyna jest stosunkowo nowym lekiem zmniejszającym częstość rytmu serca poprzez selektywne hamowania kanałów f węzła zatokowo-przedsionkowego. Preparat podawany jest w dawce 5-7,5 mg dwa razy dziennie i stosowany w leczeniu przewlekłej choroby niedokrwiennej jak i niewydolności serca.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania iwabradyny u pacjentów po przeszczepieniu serca z utrzymującą się ustawiczną tachykardią zatokową (ang. permanent sinus tachycardia, PST) wykazano w badaniach o krótkim czasie obserwacji (ośmio- i dwunastotygodniowym). Autorzy przedstawianej pracy postanowili zbadać wpływ iwabradyny u chorych z PST po przeszczepieniu serca w długim okresie.

Do badania włączono od maja do listopada 2006 roku 29 pacjentów z PST, u których występowały przeciwwskazania do stosowania leków beta-adrenolitycznych, ich nietolerancja lub niedostateczna redukcja częstości rytmu serca pomimo stosowania beta-blokerów. Chorzy otrzymywali iwabradynę w dawce 5 mg dwa razy dziennie.

Z powodu działań niepożądanych trzech pacjentów przerwało terapię iwabradyną w ciągu pierwszego tygodnia leczenia. U pozostałych 26 chorych spoczynkowa częstość rytmu serca zmniejszyła się istotnie z wyjściowo średnio 106,8 ± 9,2 uderzeń/min. do 83,2 ± 5,1 uderzeń/min. po trzech miesiącach terapii (p<0.001). Efekt ten utrzymywał się w długiej obserwacji (82,1 ± 11,8 uderzeń/min. po 4 latach leczenia), bez wpływu na wartości ciśnienia tętniczego chorych. Z wyjątkiem skorygowanej wartości odstępu QT (QTc), nie stwierdzono istotnych zmian w zapisie elektrokardiograficznym.  Wydłużony wyjściowego odstęp QTc  (469,4 ± 29,5 ms) uległ skróceniu do 444,3 ± 33,1 ms po trzech miesiącach terapii iwabradyną (p<0.001). Skracanie odstępu QTc obserwowano do dziewiątego miesiąca terapii, a następnie nastąpił częściowy wzrost do górnej granicy wartości prawidłowej.W czasie trwania badania nie występowały epizody odrzucania przeszczepionego serca ani zmiany frakcji wyrzutowej lewej komory, trzech pacjentów zmarło (dwóch z powodu raka płuca, jeden z powodu zapalenia płuc o piorunującym przebiegu).

Podsumowując, iwabradyna wydaje się być bezpieczną i skuteczną opcją terapeutyczną długotrwałego leczenia pacjentów po przeszczepieniu serca z ustawiczną tachykardią zatokową. Redukcja częstości rytmu serca nie wpływa na wartości ciśnienia tętniczego, kurczliwość mięśnia serca oraz przewodzenie w sercu. Wartość prognostyczna normalizacji odstępu QTc uzyskanej dzięki terapii iwabradyną wymaga dalszych badań.

Opracowane na podstawie: Internet / 4 marca 2012
Ewa Kowalik

Dodaj komentarz