Trimetazydyna w przewlekłej niewydolności serca – metaanaliza wyników badań

Lei Zhang i wsp – Additional Use of Trimetazidine in Patients With Chronic Heart Failure LINK: J Am Coll Cardiol 2012;59:913

Trimetazydyna przeciwdziała niedokrwieniu mięśnia sercowego poprzez ograniczenie utleniania kwasów tłuszczowych i zwiększenie utleniania glukozy, co w ostatecznym rozrachunku prowadzi do zwiększenia wytwarzania ATP.

Jednym z postulowanych mechanizmów skurczowej dysfunkcji mięśnia sercowego jest niedostateczna podaż ATP. Można zatem założyć, że trimetazydyna, poprawiając sprawność przemian energetycznych w kardiomiocytach, może przyczynić się do poprawy funkcji serca i łagodzenia objawów jego niewydolności. Wykazano ponadto, że trimetazydyna ogranicza uszkodzenie związane z procesami oksydacji, hamuje procesy zapalne i apoptozę a także poprawia funkcję śródbłonka.

Wyniki wyżej wymienionych badań stały się podstawą do stosowania trimetazydyny u chorych z niewydolnością serca. Obecnie na łamach Journal of the American College of Cardiology przedstawiono wyniki meta-analizy randomizowanych prób klinicznych z jej użyciem w tej populacji chorych. Łącznie w analizie uwzględniono 16 badań z udziałem 884 chorych.

W zebranej w ten sposób grupie    zmniejszenie śmiertelności całkowitej przy leczeniu trimetazydyną  nie osiągnęło znamienności statystycznej (RR: 0.47, p =0.27). Stosowanie trimetazydyny  istotnie ograniczyło  liczbę hospitalizacji z przyczyn sercowych (RR: 0.43, p=0.03),  wiązało się także ze wzrostem frakcji wyrzucania lewej komory o 6.46% (p<0.0001) i z wydłużeniem całkowitego czasu trwania wysiłku o 63.75 sekundy, p<0.0001). U osób leczonych trimetazydyną odnotowano również spadek klasy czynnościowej wg New York Heart Association (o 0.57, p <0.0003), końcowo-skurczowego wymiaru lewej komory i końcowo-rozkurczowego wymiaru lewej komory (w obu przypadkach o ponad 6 mm (p<0.0001), a także  poziomów peptydu natriuretycznego typu B (o 203.40 pg/ml, p<0.0002).

A zatem, jak piszą w konkluzji autorzy,   choć trimetazydyna w analizowanej grupie chorych nie spowodowała spadku śmiertelności, to jednak  stosowanie tego leku ograniczyło liczbę hospitalizacji, wiązało się ze spadkiem klasy NYHA i poziomów BNP a także wskaźników remodelingu lewej komory. Co ważne  stosowanie trimetazydyny nie powodowało spadku ciśnienia tętniczego – co może być istotną zaletą u znaczącego odsetka chorych z niewydolnością serca.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 6 marca 2012
Magdalena Lipczyńska

Dodaj komentarz