Iwabradyna w zwężeniu zastawki mitralnej z utrzymanym rytmem zatokowym

Neeraj Parakh i wsp – Effect of Ivabradine vs Atenolol on Heart Rate and Effort Tolerance in Patients With Mild to Moderate Mitral Stenosis and Normal Sinus Rhythm LINK: J Cardiac Fail 2012 online

W krajach rozwijających się reumatyczne zwężenie zastawki mitralnej stanowi problem powszechny także u ludzi młodych. Ciężka wada jest zwykle objawowa i  leczona jest za pomocą przezskórnej walwuloplastyki balonowej lub kardiochirurgicznie. Zwężenia łagodne i umiarkowane są zwykle bezobjawowe lub łagodnie objawowe i leczone zachowawczo.  W tej grupie chorych dolegliwości mogą pojawiać się w trakcie przyspieszenia czynności serca (HR).

Do  zwiększenia HR dochodzi przede wszystkim kosztem rozkurczu co skraca okres napełniania komory i powoduje wzrost ciśnienia w lewym przedsionku. W konsekwencji rośnie ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej. We wcześniejszych badaniach wykazano, że naparstnica nie przynosi korzyści chorym ze zwężeniem zastawki mitralnej, zachowanym rytmem zatokowym, bez dysfunkcji lewej komory. Wyniki badań nad zastosowaniem atenololu są niejednoznaczne, podobnie jak badania z zastosowaniem innych beta-blokerów. W tym kontekście interesującym pomysłem może okazać się stosowanie iwabradyny, nowego leku o ujemnym działaniu chronotropowym.

Wyniki porównania skuteczności iwabradyny i atenololu u chorych z łagodnym i umiarkowanym zwężeniem zastawki mitralnej opublikowali na łamach Journal of Cardiac Failure badacze z Indii. W randomizowanym otwartym badaniu typu cross-over wzięło udział 50 chorych z łagodnym lub umiarkowanym  zwężeniem zastawki mitralnej i zachowanym rytmem zatokowym. Autorzy wykazali, że iwabradyna wydłużała całkowity czas trwania wysiłku w teście wysiłkowym z wyjściowych 410  sekund  do 500 sekund a atenolol do 463,7 sekund. Bezwzględna różnica pomiędzy iwabradyną a atenololem wyniosła 35 sekund  i okazała się istotna statystycznie (P=0.0009). Średnie różnice w maksymalnej i średniej wysiłkowej częstości rytmu wyniosły odpowiednio 7.6/min (P=0.04) oraz 5.6/min (P=0.0007).

Iwabradyna okazała się zatem lekiem skuteczniej od atenololu kontrolującym częstość rytmu serca u chorych ze zwężeniem zastawki mitralnej i utrzymanym rytmem zatokowym, co tym samym otwiera alternatywne możliwości farmakoterapii dla chorych ze zwężeniem zastawki mitralnej.

Opracowane na podstawie: Internet / Luty 2012
Magdalena Lipczyńska

Dodaj komentarz