Aktualny stan wiedzy na temat leczenia choroby Parkinsona

Hubert H. Fernandez – Updates in the medical management of Parkinson disease LINK: Clev Clin J Med 2012,79:28 (dostępny pełen tekst)

Choroba Parkinsona jest postępującym zaburzeniem neurodegenracyjnym o wieloczynnikowej etiologii, związanej ze współistnieniem czynników środowiskowych i predyspozycji genetycznej. Może wystąpić w wieku od kilkunastu do 90 lat, ale szczyt zachorowań występuje w grupie wiekowej 60-70 lat.

Zwykle rozpoznawana jest na podstawie objawów klinicznych: drżenia spoczynkowego, spowolnienia, zaburzeń równowagi, sztywności i asymetrii objawów oraz poprawy po włączonej terapii dopaminergicznej. Niezwykle istotne są dodatkowe objawy choroby Parkinsona, takie jak: otępienie, depresja, zaburzenia lękowe, psychozy, zmęczenie czy zaburzenia snu.

U niektórych chorych do rozpoznania konieczne może być wykonanie badania SPECT, a w przypadkach o nietypowym przebiegu i w młodszym wieku wykluczenie guzów mózgu czy choroby Wilsona oraz parkinsonizmu wtórnego (po stosowaniu blokerów receptora dopaminowego czy w przebiegu wodogłowia normotensyjnego).

Na łamach Cleveland Clinic Journal of Medicine ukazała się praca podsumowująca  aktualny stan  wiedzy na temat leczenia choroby Parkinsona. Leczenie tej choroby pomimo kilkunastu zarejestrowanych leków wciąż pozostaje dużym wyzwaniem. Dostępne leki w większości są ukierunkowane na poprawę przekaźnictwa dopaminergicznego oraz zmniejszenie objawów choroby, jednak ich skuteczność ograniczają działania niepożądane, co więcej nie wpływają one na spowolnienie postępu choroby.

Wczesne stadia choroby mogą być leczone agonistami dopaminy, lewodopą, lekami antycholinergicznymi i inhibitorami monoaminooksydazy typu B (rasagilina). W zaawansowanej postaci choroby dodaje się inhibitory COMT, apomorfinę i amantadynę. Skutki uboczne terapii obejmują drżenia mięśniowe, dyskinezy i zaburzenia funkcji poznawczych.

Aktualnie w fazie badań klinicznych jest kilka nowych leków. Prowadzone są też badania nad biomarkerami, co być może doprowadzi do szybszego odkrycia bardziej skutecznych metod terapii.

Opracowane na podstawie: Cleveland Clinic Journal of Medicine / Styczeń 2012
Magdalena Piątkowska