Najważniejsze badania 2011 roku wg pisma Heart: niewydolność serca

Andrew L Clark – Almanac 2011: heart failure. The national society journals present selected research that has driven recent advances in clinical cardiology LINK: Heart 2011;97:1643

Na łamach The Heart Andrew L. Clark przedstawił przegląd wybranych przez siebie najważniejszych  publikacji roku 2011 poświęconych niewydolności serca.

Wśród nich znalazły się uaktualnione zalecenia National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE), poświęcone niewydolności serca, w których podkreśla się kluczową rolę zespołów  opieki nad chorymi, kierowanych przez kardiologa „specjalizującego się” w niewydolności serca. Powinny one stać się taką samą normą jaką stały się zespoły wykonujące angioplastykę tętnic wieńcowych w ostrych zespołach wieńcowych. Jednym z problemów przed którymi tak tworzone zespoły muszą stanąć jest spadająca (jak się okazuje także w Wielkiej  Brytanii) liczba przeszczepów serca.

Kolejna publikacją jest praca poświęcona niewydolności serca z zachowaną funkcją skurczową lewej komory (HeFNEF). Rozpoznanie to może o wiele rzadsze niż mogłoby się wydawać na podstawie dotychczasowych szacunków. W pracy z użyciem echokardiografii wysiłkowej wykonanej u ponad 400 chorych, HeFNEF  potwierdzono u zaledwie 3% badanych. Podobne sugestie płyną  z badania I-Preserve, w którym pacjenci z podejrzeniem HeFNEF bardzo rzadko umierali z powodu niewydolności serca.

Badanie HEAAL na 3846 chorych z niewydolnością serca i frakcją wyrzucania lewej komory <40% dostarczyło natomiast dowodów na przewagę wysokich (150 mg) nad niskimi (50 mg) dawkami losartanu. Po 4.7-letniej obserwacji odsetek zgonów i hospitalizacji z powodu niewydolności serca był niższy w grupie leczonej dawkami wysokimi.

Kolejnym ważnym wydarzeniem 2011 roku było ogłoszenie wyników badania SHIFT, w którym  6558 chorych z niewydolnością serca i niską frakcją wyrzucania, oraz z rytmem zatokowym co najmniej 70 uderzeń/min randomizowano do iwabradyny lub placebo. Podawanie iwabradyny zakończyło się powodzeniem w postaci 18% redukcji występowania punktu końcowego składającego się ze zgonów i hospitalizacji z powodu niewydolności serca.

Badanie FAIR-HF poświęcono z kolei suplementacji żelaza, która okazała się  bezpieczna i łagodziła objawy niewydolności serca. Korzystne wydaje się także podawanie erytropoetyny, bowiem opublikowane właśnie wyniki meta-analizy 6 badań  potwierdziły jej korzystny wpływ na spadek ryzyka hospitalizacji. Z uwagi na wcześniejsze niekorzystne rezultaty badań nad stosowaniem erytropetyny w anemii związanej z  niewydolnością nerek i chorobami nowotworowymi, powinno zostać przeprowadzone duże prospektywne badanie w niewydolności serca.

W innej meta-analizie oceniono wpływ interwencji metabolicznej za pomocą trimetazydyny w niewydolności serca. Jej wyniki mogą sugerować poprawę w zakresie wskaźników śmiertelności i, zdaniem Clarka, nadszedł czas na przeprowadzenie dużej próby klinicznej.

Wśród ważnych badań roku 2011 niepowodzeniem zakończyła się próba STICH oceniająca zasadność chirurgicznej rewaskularyzacji u chorych z niedokrwienną niewydolnością serca.  W ostrej niewydolności serca neutralne wyniki przyniosły próby porównujące oceniające neserytydu  (grupa ok. 7 tys. Chorych) i rolofiliny (2 tys. Chorych).

Opracowane na podstawie: Heart / Październik 2011
Magdalena Lipczyńska