Zaburzenia snu w populacji USA – dane z America Insomnia Survey

T. Roth i wsp – Prevalence and perceived health associated with insomnia based on DSM-IV-TR; International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, Tenth Revision; and Research Diagnostic Criteria/International Classification of Sleep Disorders, Second Edition Criteria: results from the America Insomnia Survey LINK: Biol Psychiatry 2011;69:592

Jak pokazują dane epidemiologiczne zaburzeń snu doświadcza około 1/3 osób dorosłych mieszkających w krajach zachodnich. Dotyczy to takich elementów snu jak rozpoczęcie snu, utrzymanie jego ciągłości oraz efektywność samego snu.

W praktyce klinicznej funkcjonują aż 4 powszechnie przyjęte definicje zaburzeń snu: American Psychiatric Association DSM-IV-TR , World Health Organization International Classification of Diseases, Tenth Edition (ICD-10), American Academy of Sleep Medicine International Classification of Sleep Disorders, Second Edition (ICSD-2) i zbliżone do tych ostatnich kryteriów Research Diagnostic Criteria (RDC).

Celem pracy prezentowanej na łamach czasopisma Biological Psychiatry była ocena częstości występowania zaburzeń snu  u osób dorosłych mieszkających w USA,    w zależności od przyjęci różnych grup kryteriów diagnostycznych. W pracy prowadzonej w ramach American Insomnia Survey oceniono na podstawie kwestionariusza częstość zaburzeń snu w grupie ponad dziesięciu tysięcy osób dorosłych.

Częstość zaburzeń snu na podstawie kryteriów DSM-IV oceniono na 22,1%, ICD-10 na 3,9%, RDC na 14,7%. Co najmniej jedną z definicji zaburzeń snu spełniało 23,6% badanych. W zależności od przyjętej definicji zaburzeń snu obserwowano także zróżnicowane pogorszenie stanu zdrowia. W przypadku przyjęcia kryteriów ICD-10 spadek jakości życia był relatywnie większy. Z kolei w przypadku przyjęcia kryteriów DSM-IV spadek dotyczył większego odsetka chorych.

Niezależnie od systemu klasyfikacyjnego ryzyko wystąpienia zaburzeń snu było większe między innymi u kobiet,  osób w złym stanie zdrowia,  otyłych. emerytów, pracujących na nocne zmiany. Nie stwierdzono wpływu czynników takich jak stan cywilny, ilość dzieci, dochody.  

Analizując przedstawione dane autorzy pracy wyrazili opinię, że kryteria ICD i RDC odzwierciedlają cięższe przypadki zaburzeń snu. Ich przyjęcie powoduje jednak pominięcie istotnej grupy chorych, których można z kolei zidentyfikować przyjmując kryteria DSM-IV. Roth i wsp. zaproponowali więc modyfikację kryteriów diagnostycznych w taki sposób aby pełniej korelowały z potrzebami zdrowotnymi populacji.

Opracowane na podstawie: Biological Psychiatry / Marzec 2011
Marek Kowrach