Czy intensywne leczenie cukrzycy jest ta samo skuteczne w różnych rejonach świata? (Badanie ADVANCE)

M. Woodward i wsp – Does glycemic control offer similar benefits among patients with diabetes in different regions of the world? LINK: Diabetes Care 2011;34:2491

Na łamach Diabetes Care przedstawiono analizę skuteczności i korzyści, jakie można odnieść z intensywnego l cukrzycy w różnych rejonach światach. Posłużono się w tym celu wynikami badania ADVANCE, w którym porównano dwie strategie leczenia: intensywną w oparciu o gliklazyd o zmodyfikowanym uwalnianiu z założeniem redukcji poziomu HbA1c <6,5%, ze standardowym postępowaniem w danym systemie opieki medycznej.

Ze względu na wieloośrodkowość badania istniała możliwość porównania efektów tych dwóch strategii w 3 obszarach geograficzno-ekonomicznych: krajach „zachodnich” (Australia, Nowa Zelandia, Kanada, Irlandia, Francja, Włochy, Holandia, Wielka Brytania), krajach Europy Środkowej i Wschodniej (Czechy, Estonia, Węgry, Litwa, Polska, Rosja, Słowacja) i krajach azjatyckich (Chiny, Filipiny, Malezja, Indie). W okresie 5 lat obserwacji oceniono i porównano w trzech regionach skuteczność intensywnej interwencji tj. jej wpływ na zmniejszenie ryzyka powikłań o charakterze mikroangiopatii i makroangiopatii.

Porównywane populacje różniły się wyjściowo w zakresie występowania niektórych powikłań, jak również sposobów leczenia. W trakcie obserwacji ryzyko wystąpienia powikłań o charakterze mikroangiopatii i makroangiopatii było największe w  Azji.  W Europie  Wschodniej powikłania makronaczyniowe  występowały częściej niż w krajach zachodnich.

Strategia intensywnej terapii hipoglikemizującej w oparciu o glikalzyd MR była skuteczna we wszystkich trzech regionach. Największą redukcję HbA1c wynoszącą 0,78% uzyskano w Azji, następnie w Europie Wschodniej -0,71% i w krajach zachodnich –  0,55%.  Różnice te mogły wynikać z różnych  wyjsciowych  stężeń HbA1c.  Wpływ leczenia na redukcję powikłań mikro- i makronaczyniowych był największy w Azji (16%), najmniejszy w krajach zachodnich (4%) i pośredni w krajach Europy Wschodniej (10%). Różnice te nie były jednak znamienne (wartość p dla interakcji 0,39). Podobnie, takich różnic nie wykazano dla poszczególnych twardych punktów końcowych.

Zdaniem autorów pracy wyniki analizy upoważniają do stwierdzenia, że strategia intensywnego leczenia cukrzycy typu 2  w oparciu o gliklazyd MR jest w podobnym zakresie skuteczna w 3 analizowanych rejonach. Przypominają, że podobny wniosek sformułowano także na podstawie analizy cząstkowej danych dla różnych ras ludzkich, a zatem strategia ta może byc rekomendowana dla pacjentów rasy kaukaskiej i azjatyckiej w badanych regionach.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / Grudzień 2011
Marek Kowrach

Dodaj komentarz