Czy cukrzyca zwiększa ryzyko migotania przedsionków?

R.R. Huxley i wsp – Type 2 diabetes, glucose homeostasis and incident atrial fibrillation: the Atherosclerosis Risk in Communities study LINK: Heart 2012;98:133

Na łamach The Heart, wykorzystując dane pochodzące z prospektywnej obserwacji badania Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC), przedstawiono analizę zależności między zaburzeniami metabolizmu glukozy a ryzykiem wystąpienia migotania przedsionków.

W prezentowanej pracy analizą objęto 13025 uczestników obserwowanych aż do 2007 roku (ARIC rozpoczęto w 1987 roku włączając do próby ponad 15000 osób w wieku 45-64 lat). W analizie wieloczynnikowej oceniono ryzyko wystąpienia migotania przedsionków u chorych na cukrzycę typu 2 (definiowaną jako zdiagnozowana przez lekarza lub leczona lekami hipoglikemizującymi, stężenie glukozy na czczo ≥126 mg% lub HbA1c>6,5%).

W analizie wieloczynnikowej cukrzyca zwiększała ryzyko wystąpienia migotania przedsionków o 35%. W grupie chorych na cukrzycę zaobserwowano zależność między wzrostem stężenia glukozy na czczo, poziomem hemoglobiny glukozylowanej a wzrostem ryzyka wystąpienia migotania przedsionków. Czas trwania cukrzycy zwiększał to ryzyko jeszcze bardziej.

W grupie chorych bez cukrzycy w wieloczynnikowych modelach statystycznych uwzględniających historię chorób układu sercowo-naczyniowego nie stwierdzono zależności między stężeniem glukozy na czczo, poziomem hemoglobiny glukozylowanej a ryzykiem wystąpienia migotania przedsionków.

Podsumowując wyniki analiz statystycznych należy stwierdzić, że cukrzyca wywiera niezależny wpływ na wystąpienie jednej z najczęstszych form zaburzeń rytmu serca jakim jest migotanie przedsionków. Złe wyrównanie poziomów glikemii, wyrażające się wysokimi stężeniami glukozy na czczo lub podwyższonym poziomem hemoglobiny glukozylowanej, to czynniki związane z ryzykiem migotania przedsionków. 

Opracowane na podstawie: Heart / Styczeń 2012
Marek Kowrach