Postępowanie w nadciśnieniu tętniczym: podsumowanie wytycznych NICE 2011

Taryn Krause i wsp – Management of hypertension: summary of NICE guidance LINK: Br Med J 2011;343:4891

Na łamach British Medical Journal ukazała się praca Taryn Krause i wsp. przedstawiająca aktualne wytyczne National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) dotyczące postępowania w nadciśnieniu tętniczym.

Choroba ta jest jedną z najważniejszych modyfikowalnych przyczyn chorobowości i zgonów na świecie. Dotyka około jednej czwartej dorosłych i połowy osób powyżej 65. roku życia.

Jeśli ciśnienie podczas wizyty lekarskiej przekracza 140/90 mm Hg należy zastosować całodobowy ambulatoryjny pomiar RR aby potwierdzić diagnozę. Uśrednia się wartości z przynajmniej 14 pomiarów w czasie czujności. Jeśli nie ma możliwości dokonania pomiarów ambulatoryjnych, można potwierdzić diagnozę w pomiarach wykonywanych przez chorego w domu. Podczas oczekiwania na potwierdzenie rozpoznania należy przeprowadzić diagnostykę w kierunku uszkodzeń narządowych, takich jak przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, retinopatia nadciśnieniowa i ocenić ryzyko sercowo-naczyniowe, na przykład przy pomocy skali Framingham. W przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego (pomiar w gabinecie powyżej 180/110 mm Hg) należy rozważyć natychmiastowe leczenie, nie czekając na potwierdzenie rozpoznania.

U pacjentów z nadciśnieniem w stopniu I w pierwszej kolejności trzeba zaproponować modyfikację stylu życia. U chorych powyżej 80. roku życia z nadciśnieniem w stopniu I należy włączyć leczenie, gdy występuje dodatkowo uszkodzenie narządów krytycznych, potwierdzona choroba układu krążenia, choroba nerek, cukrzyca lub 10-letnie ryzyko sercowo-naczyniowe wynosi powyżej 20%. Leczyć należy też wszystkich chorych z nadciśnieniem w stopniu II niezależnie od wieku i innych czynników ryzyka. U osób poniżej 40 lat bez innych czynników ryzyka należy wykluczyć wtórne przyczyny nadciśnienia.

U osób poniżej 55 lat leczenie należy zacząć od ACE-I lub taniego ARB, przy czym łączenie tych dwóch leków nie jest racjonalną kombinacją. U chorych powyżej 55 lat i pacjentów rasy czarnej w każdym wieku leczenie należy zacząć od blokera kanału wapniowego, a w przypadku nietolerancji – zmienić lek na diuretyk tiazydopodobny (indapamid lub chlortalidon).

Jako krok drugi stosuje sie połączenie ACE lub ARB i blokera kanału wapniowego (lub diuretyku tiazydopodobnego przy nietolerancji), a jako krok trzeci  terapię trzema wymienionymi lekami.   Przy rozpoznaniu nadciśnienia tętniczego opornego na leczenie można rozważyć dołączenie czwartego leku (spironolakton, alfa- lub betabloker) lub skierować chorego do specjalisty.

Opracowane na podstawie: BMJ / 29 września 2011
Magdalena Piątkowska

Dodaj komentarz