Depresja a ryzyko zgonu z powodu udaru w systematycznym przeglądzie i meta-analizie

An Pan i wsp – Depression and risk of stroke morbidity and mortality. A meta-analysis and systematic review LINK: JAMA 2011;306:1241

Dane na temat zależności pomiędzy depresją a ryzykiem zdrowotnym związanym z incydentami naczyniowo-mózgowymi są niejednoznaczne. W Journal of American Medical Association opublikowano podsumowanie wyników badań poświęconych temu zagadnieniu.

Ryzyko wystąpienia depresji w dowolnym okresie życia ocenia się aktualnie na 16%. Wśród jednostek chorobowych o udokumentowanym związku z depresją wymienia się między innymi cukrzycę, nadciśnienie tętnicze i chorobę wieńcową. Z meta-analizy badań opublikowanych przed 2005 roku wynika, że depresja może  być również modyfikowalnym czynnikiem ryzyka udaru. Czy najnowsze prace potwierdzają te wstępne wnioski?

Autorzy z Bostonu zidentyfikowali 28 prospektywnych badań kohortowych przeprowadzonych na łącznej grupie 317 540 osób. W okresie obserwacji wynoszącym od 2 do 29 lat zarejestrowano łącznie 8478 przypadków udarów (w tym zakończonych zgonem). W grupie osób z depresją, współczynnik ryzyka wystąpienia dowolnego ostrego incydentu naczyniowo-mózgowego wynosił 1.45 (95% przedział ufności, 1.29-1.63), udaru ze skutkiem śmiertelnym 1.55 (1.25-1.93), a udaru niedokrwiennego 1.25 (1.11-1.40).

W liczbach bezwzględnych, depresja odgrywała istotną rolę w 106 przypadkach incydentów naczyniowo-mózgowych na 100 000 osób na rok, w tym w 53 przypadkach udarów niedokrwiennych i 22 przypadkach zgonów z powodu udaru na 100 000 osób na rok.  Korelacja pomiędzy depresją a incydentami naczyniowo-mózgowymi nie zależała od wyjściowej charakterystyki badanych.

Podsumowując, wprawdzie większość dostępnych danych pochodzi z badań kohortowych, jednak dowody wskazujące na zależność pomiędzy depresją a znamiennie podwyższoną chorobowością i śmiertelnością z powodu udarów są coraz bardziej przekonujące.

Opracowane na podstawie: JAMA / 21 września 2011
Krzysztof Kurek