Po jakim czasie można ocenić skutecznośc hipotensyjną leku i rozważyć zmianę leczenia?

Daniel S. Lasserson, Thierry Buclin i Paul Glasziou – How quickly should we titrate antihypertensive medication? Systematic review modelling blood pressure response from trial data LINK: Heart online first

W The Heart opublikowano wyniki modelowania statystycznego odwzorowującego zmiany w zakresie ciśnienia tętniczego pod wpływem leków hipotensyjnych stosowanych w monoterapii u wcześniej nieleczonych osób z nadciśnieniem tętniczym.

Uzyskanie szybkiej i trwałej kontroli ciśnienia jest warunkiem skutecznej profilaktyki incydentów sercowo-naczyniowych. O ile wybór klasy leku dyktują wytyczne, to decyzje dotyczące modyfikacji dawki i sposobu podawania leku, są podejmowane indywidualnie i dyktowane zmianami w zakresie ciśnienia tętniczego u konkretnego chorego. Wiedza na temat optymalnego momentu, w którym powinny zostać podjęte decyzje o tego rodzaju modyfikacjach, jest skąpa.

Autorzy z Wielkiej Brytanii opracowali model statystyczny, który pozwolił na podsumowanie wyników 18 badań na łącznej grupie 4168 pacjentów z nadciśnieniem, którym po raz pierwszy w życiu lub po dłuższej przerwie podano lek obniżający ciśnienie.

Z analizy zmian wartości ciśnienia w czasie wynikało, że 50% maksymalnego obniżenia ciśnienia tętniczego uzyskiwano w ciągu 1 tygodnia od podania pierwszej dawki leku (ciśnienie skurczowe: 0.91 tygodnia, ciśnienie rozkurczowe: 0.95 tygodnia). Klasa podawanego leku nie miała istotnego wpływu na wyniki analizy. Innymi słowy, nie znaleziono dowodów na wyższość danej klasy leków nad pozostałymi pod względem dynamiki obniżania ciśnienia. Kierowanie się predefiniowanym schematem zwiększania dawek wiązało się ze skuteczniejszą i szybszą redukcją ciśnienia.

Podsumowując, o prognozę skuteczności leczenia hipotensyjnego można pokusić się wkrótce po jego rozpoczęciu. Ta wiedza pozwala na szybką reakcję na niedostateczne efekty zaordynowanej terapii.

Obserwacja, iż duża część działania hipotensyjnego występuje już w pierwszym tygodniu po rozpoczęciu  leczenia, może  wyjaśniać skuteczność wdrożenia terapii hipotensyjnej w prewencji udaru po wystąpieniu przemijającego niedokrwienia mózgu (TIA). 

Opracowane na podstawie: Heart / Maj 2011
Krzysztof Kurek