Wpływ trimetazydyny na przemiany metaboliczne organizmu

Gabriele Fragasso i wsp – Effect of partial inhibition of fatty acid oxidation by trimetazidine on whole body energy metabolism in patients with chronic heart failure LINK: Heart 2011;97:1495

Trimetazydyna wywiera działanie przeciwniedokrwienne nie wpływając jednocześnie na zużycie tlenu przez mięsień sercowy i przepływ krwi. Korzystne działanie leku przypisywane jest zachowaniu wewnątrzkomórkowych stężeń fosfokreatyny i ATP oraz, między innymi, zmniejszeniu kwasicy komórkowej i przeciążenia jonami wapnia.

Trimetazydyna hamuje proces fosforylacji oksydacyjnej i powoduje przesunięcie szlaków metabolicznych z wolnych kwasów tłuszczowych (FFA) na utlenianie glukozy. W badaniach na małych grupach chorych z niedokrwienną dysfunkcją lewej komory serca wykazano, że trimetazydyna wpływa korzystnie na czynność lewej komory.

Niezależnie od zaburzeń obserwowanych w mięśniu sercowym u chorych z niewydolnością serca obserwuje się wyższe tempo spoczynkowych przemian metabolicznych, co prawdopodobnie przyczynia się do progresji choroby. W tym kontekście warto zainteresować się wynikami pracy, która ukazała się na łamach The Heart.

Jej autorzy oceniali czy dołączenie trimetazydyny do standardowego leczenia skurczowej niewydolności serca, poza wpływem na objawy niewydolności serca i czynność lewej komory, wpływa także regulująco na wydatek energetyczny całego ciała. W badaniu wzięło udział 44 chorych ze skurczową niewydolnością serca, u których wyjściowo i po 3 miesiącach wykonano pomiary kalorymetryczne i badanie echokardiograficzne.

Badacze analizowali spoczynkowy wydatek energetyczny organizmu (resting energy expenditure, REE),  frakcję wyrzucania lewej komory, klasę NYHA i jakość życia. W porównaniu z leczeniem konwencjonalnym w grupie leczonej trimetazydyną obserwowano istotny wzrost frakcji wyrzutowej z 35% do 42% (vs z 35% do 36% w grupie nie otrzymującej leku, p=0.02). Aktywne leczenie spowodowało także poprawę klasy NYHA i jakości życia (p<0.0001).

W grupie leczonej trimetazydyną doszło do istotnego spadku REE (z 1677 do 1580 kcal/dobę). Podobnego spadku nie obserwowano w grupie leczonej standardowo (z 1679 do 1690 kcal/dobę).

A zatem, jak podsumowują autorzy pracy, u chorych ze skurczową niewydolnością serca, przy stosowaniu trimetazydyny poprawie klasy czynnościowej i funkcji lewej komory towarzyszy obniżenie REE, a o korzystnym wpływie leku może  decydować nie tylko jego wpływ na serce ale także obwodowe działanie metaboliczne.

Opracowane na podstawie: Heart / Wrzesień 2011
Magdalena Lipczyńska